ร้านเป้ยเฟิงเซวียนถูกตำรวจติดอาวุธหลายสิบนายล้อมไว้อย่างแน่นหนา ไม่ให้เข้าออกได้แม้แต่คนเดียว นี่เป็นคำสั่งขั้นเด็ดขาดที่หลูเซิ่งต๋าสั่งผู้ใต้บัญชาของเขา
ฉินเหิงถูกทำร้ายจนสภาพครึ่งเป็นครึ่งตาย ไม่เหลือเค้าเดิม หลูเซิ่งต๋าย่อมรู้ถึงน้ำหนักความสัมพันธ์ของที่นี้ เมื่อหลูวั่งลูกชายของตนแอบส่งข้อความให้เขา หลูเซิ่งต๋าก็รีบนำทหารติดอาวุธหลายสิบนายมาควบคุมสถานที่เกิดเหตุในทันที
หลูเซิ่งต๋าเข้าใจแจ่มแจ้งว่าฐานะของตระกูลฉินในเมืองหลวงเป็นอย่างไร ต่อให้มิอาจเทียบได้กับสามตระกูลใหญ่ที่อยู่บนจุดสูงสุดของจีน แต่ก็มีฐานะเป็นตระกูลชั้นหนึ่ง น้อยคนที่กล้าแตะต้องตระกูลฉิน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการทำร้ายฉินเหิงที่โอหังเหิมเกริมมาตลอดจนต้องร้องออกมาอย่างอนาถราวกับหมูถูกเชือด
ดังนั้นหลูเซิ่งต๋าคิดว่าอย่างไรก็ไม่อาจปล่อยให้เย่เทียนเฉินจากไปได้โดดเด็ดขาด ต่อให้เย่เทียนเฉินมีความสัมพันธ์กับเฉินเซิงซึ่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงความมั่นคง ก็เกรงว่าจะไม่สามารถหาเรื่องตระกูลฉินได้ รวมกับที่เดิมทีหลูเซิ่งต๋าก็ไม่ชอบใจเย่เทียนฉินอยู่แล้ว ก็แค่ตัวตลกของเมืองหลวง ลูกหลานไม่เอาไหนของตระกูลที่ตกต่ำก็เท่านั้น ครั้งที่แล้วยังกล้าฆ่าคนของตนในสำนักงานความมั่นคงสาธารณะ ไม่เห็นเขาที่เป็นผู้อำนวยการสำนักงานความมั่นคงสาธารณะอยู่ในสายตาเลย หลูเซิ่งต๋าคับแค้นชิงชังอยู่ในใจ ต้องการหาโอกาสเก็บกวาดเย่เทียนเฉิน
ตอนนี้หลูเซิ่งต๋าคิด
