ยกุมอำนาจมาก่อน ส่วนเย่หงบิดาของเย่เทียนเฉินก็เป็นข้าราชการมาโดยตลอด คนในวงการราชการ สามารถเชื่อถือได้แค่สามส่วน ไม่อาจเชื่อถืออีกสี่ส่วน หันหางเสือไปตามทิศทางลมเป็นเรื่องที่ทุกคนต่างก็ทำเป็น
วันนี้เย่เทียนเฉินอัดฉินเหิงจนครึ่งเป็นครึ่งตาย หลูเซิ่งต๋าและหลูวั่งสองพ่อลูกก็แอบยินดีอยู่ในใจ แต่ไม่แสดงออกมาทางสีหน้า ทั้งยังหันปากกระบอกปืนเข้าช่วยตระกูลฉิน ในเมืองหลวงที่เป็นสถานที่ที่เป็นดั่งรังเสือรังมังกร จะหน้าด้านก็ไม่เป็นไร จะทำตัวต่ำช้าไร้ยางอางก็ไม่เป็นไร ที่สำคัญก็คือต้องมีชีวิตรอดต่อไปและสามารถปีนป่ายขึ้นไปได้
“หลูเซิ่งต๋า ถ้าหากเป็นผมถูกฉินเหิงอัดจนนอนกองอยู่ที่นี่ ผมคิดว่าคุณคงไม่มาหรอกใช่ไหม? ผมมีคำบางคำที่จะบอกให้คุณฟัง เป็นสุนัขของตระกูลฉินไม่ดีแน่ โบราณกล่าวไว้ว่า ตีสุนัขยังต้องดูเจ้าของ แล้วตีเจ้าของต้องดูสุนัขด้วยหรือ?” เย่เทียนเฉินกล่าวเรียบๆ
“แก…เย่เทียนเฉิน ไปกับพวกเราซะดีๆ ไม่งั้นหามาโทษที่ฉันต้องจับกุมแก” หลูเซิ่งต๋าถูกเย่เทียนเฉินทำให้โมโหจนแทบกระอักเลือด คำรามใส่เย่เทียนเฉินด้วยท่าทีโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ ไม่มีมาดของผู้อำนวยการสำนักงานความมั่นคงสาธารณะแม้แต่ครึ่งส่วน
“ฉันแนะนำให้แกพาลูกชายสุนัขของแกไสหัวไปซะ ไม่งั้นอย่ามาโทษที่ฉันจะลงมือ”
เย่เทียนเฉินโกรธขึ้นมาจริงๆ แล้ว ชาติก่อนเขาเป็นคนที่อืดอาดยืดยาดคนหนึ่ง แม้ว่าจะไม่ได้เสพติดการฆ่าและไม่โอ้อวด แต่สำหรับคนถ่อยต่ำท
