่างโหดเหี้ยม
“ไม่รู้ ผมไม่สนใจจะรู้ด้วย ผมบอกแล้ว ผมกำลังรอคนอยู่ ถ้าคุณไม่มีธุระก็ไปดื่มชาด้านโน้นเถอะ อย่ามากวนผม วันนี้อารมณ์ผมค่อนข้างดีทีเดียว!”
หลังจากที่ฉินเทาหยวนมาถึงแล้วเหล่าคุณชายที่อยู่ในสถานที่เกิดเหตุต่างก็พากันยืนอยู่ด้านหนึ่ง ยืนสังเกตอยู่ข้างๆ ไม่มีใครพูดออกมาสักคนเดียว เหล่าคุณชายเสเพลที่ชอบซุบซิบมาตลอด ตอนนี้ต่างก็รู้ถึงความร้ายแรงของสถานการณ์ หากพูดไปหนึ่งประโยค เกรงว่าฉินเทาหยวนคงถลกหนังพวกเขาแน่ พวกเขามิอาจหาเรื่องได้
ใครก็คิดไม่ถึงว่า การปรากฏตัวของฉินเทาหยวนก็ไม่อาจเปลี่ยนนแปลงท่าทีของเย่เทียนเฉินได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่จะให้เย่เทียนเฉินโอนอ่อนผ่อนตาม กระทั่งสายตาของเย่เทียนเฉินก็ไม่ได้มองไปที่ฉินเทาหยวนเลยแม้แต่น้อย ทำให้หลายคนตกใจจนคางแทบหลุด ไม่รู้จริงๆ ว่าเย่เทียนเฉินคนนี้เจ๋งจริงๆ หรือว่าทำเป็นเจ๋ง
“ดี ดี ดี งั้นฉันจะบอกแกให้ ฉันชื่อฉินเทาหยวน เป็นพ่อของฉินเหิง แกกล้าลงมือกับฉินเหิง มีแต่เส้นทางแห่งความตายเท่านั้นที่แกจะไปได้” ฉินเทาหยวนโกรธจนหัวเราะออกมาพลางกล่าว
มุมปากของเย่เทียนเฉินปรากฏรอยยิ้มไม่แยแสสายหนึ่ง แล้วจึงลุกขึ้นมา หมุนตัวไปมองฉินเทาหยวนพลางกล่าวว่า “ที่แท้แกก็เป็นพ่อของไอ้เศษขยะนี่นี่เอง โตมาเหมือนแกจริงๆ ฉันกำลังคิดว่าแกจะเป็นโคตรขยะรึเปล่า?”
“แก…”
“ลูกชายแกอยู่ตรงโน้น กำลังนอนหลับอยู่บนพื้น ฉันว่าแกไปดูกับตาสักหน่อยจะดีกว่า มีเลือ
