ุกเข่า เลือดสดๆ ไหลออกมาเป็นสาย ตะเกียบอันหนึ่งแทงทะลุออกมาจากต้นขาของเขา ฉินเหิงเจ็บเสียจนร้องออกมาราวกับหมูถูดเชือด
ทุกคนในที่นี้ต่างก็ตกใจจนนิ่งอึ้งไปแล้ว มองฉากที่เกิดขึ้นกะทันหันอย่างไม่รู้จะทำอย่างไร ไม่นึกเลยว่าจะมีคนลงมือกับฉินเหิงที่กำเริบเสิบสาน ไม่รู้หรือว่านี่จะเป็นการล่วงเกินฉินเหิงและหาเรื่องใส่ตัว?
มีคนมองไปยังทิศทางที่เย่เทียนเฉินอยู่ ต่างก็มองไปยังชายคนที่นั่งกินข้าวอยู่ไม่ไกลมาโดยตลอดอย่างประหลาดใจ ดูเหมือนเขาจะนั่งกินข้าวอยู่ข้างๆ มาตลอด ไม่ได้เข้ามามีส่วนร่วมภายในนี้เลย ไม่มีใครรู้จักเขา ไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร รู้แค่ว่าตะเกียบที่ใช้กินข้าวของเขาหายไปอันหนึ่ง ทุกคนต่างก็มองออกว่าคนที่ลงมือก็คือชายวัยรุ่นอายุราวยี่สิบปีคนนี้
“มึง มึงแม่งเป็นใคร? กล้าลงมือกับบิดา รนหาที่ตาย!” สองมือของฉินเหิงกุมอยู่ที่ขาซ้ายของตนตรงที่มีเลือดสดๆ ไหลออกมาไม่หยุดพลางตะโกนอย่างเหิมเกริม
“แกอยากจะหักขาคนอื่น แต่กลับไม่รู้ว่าขาสุนัขของตัวเองไม่แข็งแรงเลยสักนิดรึไง?” เย่เทียนเฉินยักไหล่ มองไปยังฉินเหิงอย่างไม่สนใจพลางกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้ม
เหล่าคุณชายที่อยู่ ณ ที่นี้ต่างก็มองเย่เทียนเฉินอย่างตกตะลึงจนตาค้าง ทุกคนไม่รู้จักไอ้หนุ่มคนนี้ ถึงแม้ว่าชื่อเสียงของเย่เทียนเฉินที่เป็นเรื่องขบขันในเมืองหลวงจะโด่งดัง แต่ทุกคนก็แค่มองเขาเป็นเรื่องขบขันเท่านั้น ไม่มีใครอยากจะไปดูลูกหลานไม่เอาไหนคนหนึ่งของ
