หรือว่าเป็นฉีหรูเสวี่ยยัยผู้หญิงป่าเถื่อน ต้องการใช้แผนการเดิมทำร้ายตัวเอง?
“เฮอะ ฉันไม่ตกพลุมพลางเธออีกเด็ดขาด ฉีหรูเสวี่ย หากพี่ไม่เห็นว่าเธอเป็นผู้หญิงล่ะก็ จะต้องแก้แค้นแน่นอน…”
เย่เทียนเฉินกล่าวอย่างโหดเหี้ยมพลางปิดประตูตู้เย็น หลังจากที่สวมเสื้อนอกแล้วก็เดินออกไปจากคฤหาสน์ เขาเตรียมจะไปเป้ยเฟิงเซวียนสั่งอาหารมาสักหน่อย ดื่มเหล้าเล็กน้อย เสพสุขกับแสงแดดอันเจิดจ้าข้างนอกสักหน่อย
ตอนที่เข้าไปในเป้ยเฟิงเซวียน เย่เทียนเฉินพบว่าข้างในมีเหล่าคุณชายมารวมตัวกันไม่น้อยเลยทีเดียว แต่ละคนต่างก็พูดคุยเรื่องซุบซิบ คัยกันอย่างคึกคักเป็นอย่างมาก เขาหาที่นั่งตามใจโดยที่ครั้งนี้ไม่ได้หลบซ่อน อยู่ที่บริเวณโถงใหญ่ สั่งกับข้าวมาสองจาน กับข้าวสวยหนึ่งถ้วยกินเข้าไป
“พวกนายได้ยินไหม? เมื่อคืนลั่วซงเฉิงพาทหารไปปิดล้อมบ้านตระกูลเย่”
“ใช่ๆ ได้ยินว่าเป็นเพราะเย่เทียนเฉินฆ่าหลานชายทั้งสองของเขา ลั่วซงเฉิงไปแก้แค้น อยากจะฆ่าคนที่บ้านตระกูลเย่”
“สุดท้ายเป็นยังไง?”
“ได้ยินว่าเย่เทียนเฉินปรากฏตัวออกมา ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ลั่วซงเฉิงอยู่ดีๆ ก็ถอนตัวออกไป”
“ไม่ใช่มั้ง ลั่วซงเฉิงที่ทำตัวเผด็จการมาตลอด ถึงกับไม่แก้แค้นให้หลานชายทั้งสองของตนเองเชียวเหรอ?”
“แม่งเอ้ย ตกลงมันเกิดอะไรกับเย่เทียนเฉินคนนี้กันแน่? เมื่อก่อนเป็นเศษสวะไม่เอาไหน หลังจากปลดประจำการกลับมา เหมือนกับว่าเปลี่ยนไปเป็นคนละคน ทุกสิ่งที่ทำช่างโอห