งคน แค่มองก็รู้ว่ามีฐานะสูงกว่าเหล่าคุณชายที่นั่งอยู่ที่นี่ไม่น้อย
หลูวั่งที่เดิมทีโกรธเป็นอย่างมากนั้น เมื่อเห็นชายคนนี้ก็ตะลึงจนตาค้างไปในทันที กล่าวอย่างวางตัวไม่ถูกว่า “นะ…นายน้อยฉิน ทำไมเป็นคูรไปได้ ขอโทษครับ ผมไม่ทราบว่าเป็นคุณ ก็เลย…”
ใครก็คิดไม่ถึงว่า คนที่มาที่เป้ยเฟิงเซวียนกะทันหัน จะเป็นฉินเหิง ตระกูลฉินเป็นตระกูลชั้นหนึ่งในจิงตู ผู้อาวุโสตระกูลฉินยังคงกุมอำนาจอยู่จนถึงทุกวันนี้ นี่ทำให้ผู้คนรู้สึกยำเกรง ผู้กุมอำนาจและผู้ลงจากตำแหน่งนั้นมีฐานะแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว มิฉะนั้นตระกูลเย่คงไม่ตกไปเป็นตระกูลชั่นสามหลังจากที่ผู้อาวุโสลงจากตำแหน่งหรอก
ฉินเหิงยิ้มเย็น เดินไปตรงหน้าหลูวั่ง ตบหน้าของหลูวั่งครั้งหนึ่ง กล่าวด่าอย่างโอหังโหดเหี้ยมว่า “แม่มันเถอะ ใครไม่รู้บ้างว่าทั้งจิงตูถ้าเห็นฉันฉินเหิงต้องหลีกทางให้ แกกล้าวิจารณ์ตระกูลเย่ของฉัน อยู่มานานจนเบื่อชีวิตแล้วรึไง?”
………………………………………………………..
