บพ่อเรียบร้อยแล้ว ถ้าหากคนเขามีความรู้สึกกับลูกจริงๆ แล้วลูกก็ชอบเธอล่ะก็ ไม่ต้องไปกังวลอะไรมาก…” เย่หงกล่าวพลางมองเย่เทียนเฉิน
“พ่อ มันไม่ใช่อย่างที่พ่อคิดแบบนั้นจริงๆ นะครับ ผมไม่มีความรู้สึกอะไรกับฉีหรูเสวี่ย ส่วนฉีหรูเสวี่ยก็ไม่ได้ชอบผมเลยสักนิด เธอหลอกพวกพ่อแล้ว ก็แค่ไม่อยากกลับบ้านเลยมาอยู่ที่ตระกูลเย่ของพวกเราก็เท่านั้นแหละ” เย่เทียนเฉินเปิดปากพูดอย่างจริงจัง
“ไม่ว่าจะยังไง คนที่มาก็เป็นแขก อีกอย่างก็คำนึงถึงฐานะของฉีหรูเสวี่ยด้วย ช่วงที่เธออยู่ที่ตระกูลเย่ของพวกเรา จะต้องปฏิบัติต่อเธอดีๆ อย่างน้อยภายหลังหากตระกูลฉีมาถามหาคนกับพวกเรา พวกเราก็สามารถส่งคืนฉีหรูเสวี่ยได้อย่างครบถ้วนสมบูรณ์ อย่าไปล่วงเกินตระกูฉีถึงจะดี สถานที่เช่นจิงตูนี้ มีเพื่อนมากขึ้นคนหนึ่ง ย่อมดีกว่ามีศัตรูมากขึ้นคนหนึ่งแน่นอน” เย่หงกล่าว
“รู้แล้วครับพ่อ!”
เข้ามาในห้องอาบน้ำ เย่เทียนเฉินก็อาบน้ำรอบหนึ่ง ตอนที่ออกมา พ่อแม่และน้องสาวก็กลับไปนอนที่ห้องของตนเองกันแล้ว ส่วนบนโต๊ะอาหารนั้นไม่มีอาหารเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย ทำให้เย่เทียนเฉินอดไม่ได้ที่จะนับถือความกินจุของแม่และน้องสาว ลูบท้องที่ร้องโครกครากแล้วก็รู้สึกว่ายังหิวอยู่บ้างจริงๆ จึงเปิดตู้เย็นดูก็พบกับความแปลกใจ มีจานผลไม้อยู่จานหนึ่ง ข้างในมีแอปเปิ้ลและสาลี่ที่หั่นไว้อย่างดี มีส้มที่ปอกไว้แล้ว และยังมีเชอร์รี่และสตรเบอร์รี่ที่ล้างไว้แล้ว มองดูแล้วก็ทำให