ครั้ง ขอวางเดิมพันข้างเขาแล้วกัน” ชางหลางมองหยางอี้ กล่าวอย่างจริงจังพลางพยักหน้าเล็กน้อย
“งั้นก็ดี เรื่องก็มอบหมายให้นายไปจัดการ มีอะไรลำบากก็ให้มาบอกฉัน อีกอย่างบางเรื่องฉันจำเป็นต้องพูดออกมาก่อน ภารกิจครั้งนี้ต้องสำเร็จเท่านั้น หากว่าล้มเหลว นายก็ไม่ใช่ทหารอีกต่อไป” หยางอี้กล่าวพลางมองชางหลางอย่างจริงจัง
ชางหลางตกตะลึงไปทั้งตัว สำหรับคนที่ได้เข้ามาเป็นคณะกรรมาธิการทหารแล้วนั้น การได้เป็นคณะกรรมาธิการทหารเป็นความภาคภูมิใจชั่วชีวิตของเขา และเป็นภารกิจชีวิตของเขา หากว่าทำให้เขาไม่ได้เป็นทหารอีกต่อไปแล้วจริงๆ เขาคิดไม่ออกเลยว่าชีวิตเช่นนั้นจะเป็นอย่างไร ต้องอยู่ไม่สู้ตายอย่างแน่นอน เขาคิดไม่ถึงว่า ภารกิจครั้งนี้จะสำคัญขนาดนี้ มิฉะนั้นหยางอี้ซึ่งเป็นรองประธานคณะกรรมาธิการทหารคงไม่มาซักถามด้วยตัวเอง และยิ่งไม่พูดกับตนเองอย่างชัดเจนขนาดนี้
“ผมทราบแล้วครับ หัวหน้าคุณโปรดวางใจ ต่อให้ตายก็ต้องสำเร็จภารกิจให้ได้” ชางหลางกล่าวพลางทำวันทยาหัตถ์แสดงความเคารพอย่างทหาร
ออกมาจากออฟฟิศของหยางอี้แล้ว ชางหลางก็เช็ดเหงื่อเย็นๆ บนหน้าผาก ในความเป็นจริงภารกิจคืออะไร แม้แต่เขาก็ไม่ชัดเจนนัก เพียงแต่ไม่คิดว่าผลลัพท์จะร้ายแรงเช่นนี้ อดไม่ได้ที่จะด่าอยู่ในใจว่า ‘เย่เทียนเฉิน ไอ้หนูอย่างแกอย่าทำให้ฉันต้องผิดหวังเชียว หากภารกิจล้มเหลวล่ะก็ บิดาต้องทุกข์ทรมานแน่ แต่ฉันก็จะใช้ชุดทหารบนร่างรับประกันเพื่อนาย’
ต
