ว่าแกชนะ!” เถี่ยฉุยกล่าวอย่างมั่นใจในตนเอง
“ลองดูสักหน่อยสิ!” ใบหน้าหน้าของเย่เทียนเฉินยังคงประดับด้วยรอยยิ้ม ได้ต่อสู้กับเถี่ยฉุย อย่างถึงอกถึงใจ เกิดใหม่ในโลกแห่งนี้ไม่เคยจะลงมือได้อย่างถึงใจเช่นนี้มาก่อน
พริบตาต่อมา เถี่ยฉุยก็ดูสงบขึ้นมา ภายในดวงตาทั้งสองเปร่งประกาย เขาเป็นหัวหน้าหน่วยมังกรฟ้า มีโอกาสได้ลงมือน้อยมาก เนื่องจากไม่เหมาะสมกับฐานะของเขาเถี่ยฉุย มีเรื่องอะไรก็ส่งคนภายใต้หน่วยมังกรฟ้าไปจัดการให้สำเร็จ ในช่วงหลายปีมานี้เย่เทียนเฉินเป็นคนแรกที่บีบบังคับให้เขาลงมือได้ เหตุผลก็คือ หนึ่ง เย่เทียนเฉินใช้คำพูดยั่วยุ สอง เขารู้ว่าหากตนเองไม่ลงมือในที่นี้ก็ไม่มีใครหยุดเย่เทียนเฉินได้อีก ถ้าหากลั่วซงเฉิงให้ทหารพร้อมอาวุธปืนที่เป็นลูกน้องของตนเองลงมือ เป็นไปได้ว่าจะทำให้ทหารเหล่านี้ต้องตาย สิ่งสำคัญก็คือไม่ว่าจะเป็นลั่วซงเฉิงถูกฆ่าหรือตระกูลเย่ถูกฆ่า เขาที่เป็นผู้รับผิดชอบความปลอดภัยของจิงตูล้วนหนีไม่พ้นความรับผิดชอบ สู้ลงมือด้วยตัวเอง เอาชนะเย่เทียนเฉิน กดดันลั่วซงเฉิงให้อยู่แล้วค่อยว่ากันอีกทีจะดีกว่า
สายลมพัดมา เศษหินบนพื้นสั่นไหว เศษฝุ่นที่เดิมทีจะร่วงลงมาก็ถูกกระตุ้นให้ขึ้นไปสูงจนใกล้จะกลายเป็นกรงหมอกที่ห้อมล้อมเย่เทียนเฉินและเถี่ยฉุยเอาไว้
“ทำไมอยู่ดีๆ ก็มีลมพัดมาได้ล่ะ?” หลัวเยี่ยนกล่าวถามพลางมองสถานการณ์การต่อสู้เบื้องหน้าอย่างตึงเครียด
“ฉันก็ไม่รู้ รอก่อนเถอะ พวกเขาอาจจ
