เป็นพ่อ ไม่ว่าจะอย่างไรก็ย่อมยืนอยู่ข้างลูกชายของตนแน่นอน หากว่าพิสูจน์และยืนยันแล้วว่าเย่เทียนเฉินลูกชายของตนฆ่าหลานชายทั้งสองของลั่วซงเฉิงจริงๆ เช่นนั้นก็นับว่าเย่เทียนเฉินเดินอยู่บนเส้นทางแห่งความตายไปแล้ว เย่หงย่อมไม่อาจทนเห็นฉากนี้ได้
ลั่วซงเฉิงมองเย่หง ทันใดนั้นก็ควักปืนพกกระบอกหนึ่งออกมา ชี้ไปยังหัวของเย่หง พลางเปิดปากกล่าวอย่างโหดเหี้ยมว่า “เย่หง แกสอนลูกได้ไม่ดี ในเมื่อเย่เทียนเฉินไม่กล้าปรากฏตัว ฉันก็ทำได้แต่ลงมีดที่แกก่อนแล้ว ฆ่าแกก่อน ฉันจะทำให้เย่เทียนเฉินได้ลิ้มรสความทุกข์ที่ต้องสูญเสียญาติมิตรไป”
ใครก็คิดไม่ถึงว่าลั่วซงเฉิงจะโหดร้ายและใช้อำนาจบาตรใหญ่เช่นนี้ กล้านำปืนออกมาจริงๆ ท่าทางเช่นนั้นราวกับว่ากล้าลั่นไกยิงเย่หงให้ตาย เมื่อพบกับฉากนี้ เย่หย่วนซานก็ตกตะลึง ส่วนเย่มู่ไป๋และเย่เฮ่อกั๋ว ทั้งสองก็ยิ่งตกใจจนหน้าถอดสี ไม่กล้าพูดอะไรสักคำ เถี่ยฉุยที่อยู่อีกด้านและไม่พูดอะไรมาโดยตลอดก็ตกตะลึงเช่นกัน เขาคาดคิดไม่ถึงว่าลั่วซงเฉิงจะดูราวกับว่ากล้าฆ่าคนในตระกูลเย่จริงๆ
“พี่ลั่ว เรื่องนี้ยังต้องตรวจสอบอีก อย่างไรเสียเรื่องนี้ก็เป็นเรื่องใหญ่ ถ้าหากว่าเย่เทียนเฉินไม่ได้เป็นคนทำ งั้นก็เป็นเรื่องแน่!” เถี่ยฉุยรีบกล่าวเตือนลั่วซงเฉิง
“เฮอะ มีทั้งพยานทั้งหลักฐาน บนกำแพงห้องที่เหลยเอ๋อร์กับเทาเอ๋อร์ตายยังมีข้อความที่เย่เทียนเฉินทิ้งไว้ มันดิ้นไม่หลุดแน่ ฉันฆ่าเย่หงก่อนแล้วค่อยฆ่า
