ช่วยอีกแรง แบบนี้ก็จะได้รับผลประโยชน์ส่วนหนึ่ง” หลี่เถียกล่าวด้วยรอยิ้มในขณะที่มองเสี่ยวชิงภรรยาน้อย
“ผมทราบแล้วครับพี่ใหญ่” หมีภูเขากล่าวพลางพยักหน้า
“จำไว้ให้ดี จะต้องทำให้ไอ้ลูกเต่าเย่เทียนเฉินไม่มีโอกาสกลับไปอีก ก้าวแรกในการกำจัดตระกูลเย่ต้องเริ่มจากมัน ทำให้มันรู้ว่าโลกใต้ดินของเมืองหลวงมีหลี่เถียผู้นี้ควบคุม!” หลี่เถียพูดอย่างหลงระเริง
ตอนนี้เอง เย่เทียนเฉินก็ได้มาถึงด้านล่างของคฤหาสน์ที่หลี่เถียอาศัยอยู่ เมื่อสักครู่นี้เขาก็ทราบถึงการจัดวางกำลังรอบๆ คฤหาสน์แห่งนี้ผ่านทางพลังแห่งการรับรู้ ไม่ว่าจะเป็นภายนอกหรือภายในของคฤหาสน์ ทางหลักทุกทางต่างก็มีสมุนฝีมือดีถือปืนอยู่ ทุกคนต่างก็ฝีมือไม่อ่อนแอเลย
ทันใดนั้น ฝีเท้าของเย่เทียนเฉินก็หยุดลง เอ่ยขึ้นโดยไม่หันกลับไปมองว่า “ตามฉันมานานขนาดนี้ ควรจะออกมาได้แล้วมั้ง?”
เสียงของเย่เทียนเฉินเพิ่งจะขาดลง เงาร่างสายหนึ่งก็กระโดดลงมาจากบนต้นไม้ใหญ่ด้านข้าง มองเย่เทียนเฉินอย่างแปลกใจพร้อมกับถามว่า “คุณ คุณเจอผมตั้งแต่แรกแล้วเหรอ?”
“พูดมาเถอะ มีเรื่องอะไร?” เย่เทียนเฉินกล่าวถามด้วยรอยยิ้ม
“ผม ผมอยากจะไปกับคุณ จะให้เป็นวัวเป็นม้าก็ได้ทุกอย่าง”
เย่เทียนเฉินมองชายวัยรุ่นตรงหน้า แล้วเอ่ยว่า “หูหลง ฉันรู้ว่านายอยากจะฆ่าหลี่เถียด้วยมือตัวเอง เพื่อแก้แค้นให้พ่อของนาย แต่ว่าครั้งนี้มันอันตรายมาก นายรู้ไหมว่าข้างในมีนักฆ่าพกปืนกี่คน?”
“ผมไม่กลัว ขอแค่
