รากฏตัวอย่างกะทันหันคงไม่ได้มาเพื่อเยี่ยมเยียนเย่เทียนเฉินออย่างเดียวหรอกใช่หรือไม่? อีกอย่างการที่สามารถมาปรากฏตัวบนระเบียงหน้าต่างห้องนอนของเย่เทียนเฉินได้โดยไร้ซุ่มไร้เสียง ก็อธิบายได้ว่าฝีมือของเขาไม่ได้อ่อนแอ แต่เย่เทียนเฉินกลับถามเขาว่ามีธุระอะไร? ตกลงเจ้าหมอนี่มันแกล้งทำเป็นสงบ หรือว่ายังคงเป็นคนปัญญาอ่อนคนหนึ่งกันแน่?
“ฉันชื่ออู๋เสวี่ยเป็นคนที่จะมาฆ่าแก!” ชานคนนั้นกล่าวด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น
“อ้อ? นายเป็นนักฆ่าที่น่าสนใจจริงๆ ไม่คิดเลยว่าจะบอกชื่อออกมาเอง” เย่เทียนเฉินกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“เฮอะ นี่เป็นหลักการในการเป็นนักฆ่าของฉันอู๋เสวี่ย ฉันจะให้คนที่ตายได้ตายอย่างกระจ่าง”
ผู้ที่มาก็คืออู๋เสวี่ยนักฆ่าอันดับหนึ่งแห่งเมืองหลวง ความจริงแล้วตั้งแต่ตอนที่เขาเพิ่งจะปรากฏตัว เย่เทียนเฉินก็รับรู้ถึงความแข็งแกร่งของเขาแล้ว นี่อาจเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดที่เขาพบตั้งแต่เข้ามาอยู่ในเมือง
ตอนนี้เย่เทียนเฉินนึกถึงคำพูดที่ชางหลางบอกกับตนเมื่อตอนที่ออกมาจากกองทัพ ไม่ว่าเวลาใด ที่ไหนมีผู้คนที่นั่นย่อมมีการต่อสู้ ย่อมมีผู้แข็งแกร่ง อีกอย่างในโลกนี้ก็มีผู้แข็งแกร่งจากพรรควรยุทธ์โบราณและคนคลุ้มคลั่งที่มีพลังพิเศษอันแข็งแกร่งเช่นกัน ส่วนจะมีมนุษย์กลายพันธุ์และสัตว์อสูรหรือไม่ เย่เทียนเฉินไม่อาจทราบได้
“จะสู้จริงๆใช่ไหม?” เย่เทียนเฉินกล่าวถามด้วยรอยยิ้ม
“คืนนี้ก่อนเที่ยงคืน ฉันจำเป็นต้องให้หัวแกหลุด
