ไม่ว่าจะเป็นชีวิตนี้หรือโลกแห่งความวินาศ เย่เทียนเฉินก็เป็นคนที่ทำอะไรตามหลักเหตุผลไม่ใช้อารมณ์ เขาไม่ชอบหาเรื่องใส่ตัว และกลัวความยุ่งยาก แต่ว่านั่นก็ต้องอยู่ภายใต้เงื่อนไขที่ว่าใครไม่ยุ่งกับฉันฉันก็ไม่ยุ่งกับใคร หากว่าใครกล้ามาตอแยหรือกล้ามายุ่งกับครอบครัวและเพื่อนฝูงของเย่เทียนเฉิน ถ้าอย่างนั้นก็ต้องขอโทษที สิ่งที่รอคุณอยู่มีเพียงหมัดเหล็กกล้าคู่นี้เท่านั้น
เย่เทียนเฉินใช้มือขวาบีบคอตำรวจอันธพาลที่ถือปืนคนนั้นเอาไว้ แล้วลากเขาไปจนถึงประตูห้อง ตำรวจคนที่ถูกเย่เทียนเฉินเตะปลิวไปก่อนหน้านี้ตกใจจนหน้าถอดสี ในใจก็รู้สึกตกตะลึงป็นอย่างยิ่ง หรือว่าคนคนนี้จะกล้าฆ่าตำรวจจริงๆ?
ตระกูลเย่แม้ว่าจะยังมีอำนาจอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ถึงระดับระกูลชั้นสอง ถ้าหากว่าเย่เทียนเฉินฆ่าตำรวจในสถานีตำรวจจริงๆ ตระกูลเย่คงจะปกป้องเขาไม่ได้ ถึงอย่างไรที่นี่คือเมืองหลวง กฏหมายเบื้องหน้าเข้มงวดกว่าที่อื่นมาก
ตอนที่เย่เทียนเฉินลากตำรวจที่ถือปืนพกคนนั้นกำลังจะเปิดประตูเหล็กของห้องสอบสวนเดินออกไป ประตูเหล็กก็ถูกคนจากด้านนอกผลักเปิดออกก่อน ชายวัยกลางคนหนึ่งที่อ้วนลงพุง สวมเครื่องแบบตำรวจเดินเข้ามา แม้หน้าตาจะดูธรรมดา แต่กลับมียศเป็นถึงผู้กำกับ โดยเฉพาะดางตาคู่นั้นที่ดูราวกับว่าสามารถมองทะลุทุกสิ่งทุกอย่างได้
คนคนนี้ก็คือผู้กำกับประจำสถานีตำรวจสันติบาลมีชื่อว่าหลูเซิ่งต๋า และเป็นพ่อของชายสวมแว่นกรอบทองที่ยืนอยู่ข้างๆ ใน
