วันที่เย่เทียนเฉินทำร้ายลั่วเหลยที่เทียนซ่างเหรินเจียน ชายสวมแว่นกรอบทองมีชื่อว่าหลูวั่ง ซึ่งถูกขนานนามจากคนใกล้ชิดว่า ‘ซิ่วไฉ[1]ผู้รอบรู้’แม้ว่าศักดิ์ฐานะของหลูวั่งจะไม่ได้สูงส่งดั่งเช่นเหล่าคุณชายตระกูลใหญ่อย่างลั่วเหลย แต่ชายผู้นี้ฉลาดมาก สามารถพิจารณาและประเมินความเปลี่ยนแปลงของสถานการณ์ได้เป็นอย่างดี ระมัดระวังตัวอยู่เสมอ นี่เป็นสาเหตุที่ว่าทำไมวันนั้นเขาถึงไม่ได้แจ้งตำรวจ เขามองออกว่าเย่เทียนเฉินไม่ธรรมดา ไม่ได้เป็นคนไม่เอาไหนหรือเศษสวะเหมือนกับข่าวลือในเมืองหลวง พ่อของตนมีฐานะเป็นผู้กำกับกองตำรวจสถานีตำรวจสันติบาล ถ้าหากว่าทำอะไรไม่รอบคอบ ยืนอยู่ผิดฝั่ง มีหวังได้จบเห่แน่
หลังจากที่หลูวั่งกลับบ้านก็ได้พูดคุยกับหลูเซิ่งต๋าผู้เป็นพ่อถึงเรื่องนี้ หลูเซิ่งต๋าตกใจจนอ้าปากตาค้าง เรื่องของเย่เทียนเฉินทั่วทั้งเมืองหลวงไม่มีใครที่ไม่รู้ อยู่ๆ ก็กลายเป็นคนร้ายกาจเช่น คงไม่มีใครไม่ตกตะลึงหรือสงสัย
คราวนี้เย่เทียนเฉินถูกตำรวจอันธพาลสองคนจับตัวมาที่สถานี เรื่องนี้หลูเซิ่งต๋าทราบดี แม้ว่าหลูวั่งจะบอกว่าอย่าเพิ่งไปหาเรื่องเย่เทียนเฉิน แต่หลูเซิ่งต๋าก็ยังไม่เชื่อว่าคนที่เคยเป็นคนไม่เอาไหนและเศษสวะ อยู่ดีๆ จะกลายเป็นคนร้ายกาจขึ้นมา อีกอย่างเขารู้ว่านายตำรวจทั้งสองที่เป็นลูกน้องของเขาถูกหลี่เถียซื้อตัวไป แม้ว่าหลี่เถียจะเป็นหัวโจกของอิทธิพลใต้ดินแห่งเมืองหลวง แต่หลูเซิ่งต๋าไม่เห็นอยู่ในสายตา เ
