ขาที่สามารถขึ้นเป็นผู้กำกับกองตำรวจสถานีตำรวจสันติบาลแห่งเมืองหลวงได้นั้นย่อมไม่ใช่คนไม่เอาไหน ส่วนสำคัญคือผู้มีอำนาจที่หลี่เถียพึ่งพาก็คือตระกูลฉิน เรื่องนี้ทำให้หลูเซิ๋งต๋าต้องระวังตัว
เมื่อสักครู่นี้หลูเซิ่งต๋าสังเกตการเคลื่อนไหวทุกอย่างของเย่เทียนเฉินอยู่ในห้องสังเกตการณ์ รวมถึงการเข้าไปบีบบังคับให้เย่เทียนเฉินเซ็นหนังสือยอมรับผิดของตำรวจชั่วทั้งสอง ทุกอย่างล้วนอยู่ในสายตาของเขา เขาอยากจะดูว่าเย่เทียนเฉินในวันนี้จะร้ายกาจเหมือนในข่าวลือจริงหรือไม่ อีกทั้งเขายังมีแผนอยู่ในใจตั้งแต่แรก ถ้าหากเย่เทียนเฉินยังเป็นสวะอยู่เหมือนเดิม เขาก็จะให้คนของหลี่เถียฆ่าเย่เทียนเฉินให้สิ้นเรื่องสิ้นราวไป เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ตนล่วงเกินหลี่เถียหาและตระกูลฉิน แต่ถ้าหากว่าเย่เทียนเฉินมีความสามารถล่ะก็ มันก็อีกเรื่องหนึ่ง
สิ่งที่ทำให้หลูเซิ่งต๋ารู้สึกคิดไม่ถึงก็คือ เย่เทียนเฉินเหี้ยมถึงขนาดกล้าลงมือแม้กระทั่งตำรวจ ดูท่าทางแล้วมีแนวโน้มว่าจะฆ่าด้วย ตอนนี้เองเขาก็เริ่มนั่งอยู่ในห้องสังเกตการณ์ไม่ติด หากว่าเย่เทียนเฉินฆ่าตำรวจเข้าจริงๆ คงไม่ใช่เรื่องเล่นๆ แน่ จึงรีบออกมาจากห้องสังเกตการณ์ ผลักประตูห้องสอบสวนเพื่อหยุดเย่เทียนเฉินไว้
“น้องเย่ หยุด หยุดก่อน มีอะไรก็พูดกันดีๆ พูดกันดีๆ!” หลูเซิ่งต๋ากล่าวด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม ไม่ว่าเย่เทียนเฉินจะมีวิธีการหรือเบื้องหลังอะไรที่เหนือมนุษย์ แค่เขากล้าลง
