วจโดยไม่คิดถึงผลเสียที่จะตามมาภายหลังเลย
เดิมที่ตอนที่เย่เทียนเฉินอยู่ตรงประตูก็เตรียมตัวจัดการกับตำรวจเลวทั้งสองอยู่แล้ว เมื่อตำรวจสองคนนี้พูดและแสดงท่าทางพาล เย่เทียนเฉินก็รู้ว่าตำรวจสองคนนี้ต้องถูกคนอื่นซื้อตัวให้มาสร้างความยุ่งยากให้แก่ตนเองแน่ สำหรับคนเลวๆที่อาศัยความยุติธรรมบังหน้าเช่นนี้ เย่เทียนเฉินไม่ยอมอ่อนข้อให้เด็ดขาด หากไม่ใช่เพราะเกรงว่าจะทำให้แม่ตกใจกลัว เย่เทียนเฉินคงลงมือไปตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว
“เหมาะสมกับแกแล้ว!” เย่เทียนเฉินมองตำรวจอีกคนที่เหลือ พูดด้วยใบหน้าไร้อารมณ์
ตำรวจเลวอีกคนที่เหลือคิดว่าจบเห่แน่แล้ว พอมองเพื่อนร่วมงานที่ถูกเตะปลิวออกไปนอนร้องโหยหวนกับพื้นราวหมูถูกเชือด ก็รู้สึกว่าคนตรงหน้านี้ช่างดุดันจริงๆ ไม่สนใจฐานะของพวกเขาเลยสักนิด เดิมทีพวกเขาทั้งสองคิดว่า ขอเพียงพาตัวเย่เทียนเฉินไปได้ ก็อัดสั่งสอนหนักๆ ก่อนสักยกค่อยว่ากันอีกที ต่อให้เจ้าหมอนี่ไม่ได้ฆ่าคน ก็ต้องใหรับผิดให้ได้ แบบนี้ถึงจะสามารถประจบฝั่งของหลี่เถียไดทั้งยังได้รับผลประโยชน์ไม่น้อย
ใครจะไปรู้ว่าเย่เทียนเฉินจะไม่ใช่ลูกพลับนิ่ม ลงมือเด็ดขาด อัดจนพวกมันสองคนกลายเป็นลูกพลับนิ่มเสียเอง
“ผม…ผม มีคนไปแจ้งความจริงๆ บอกว่าคุณมีความเกี่ยวข้องกับคดีฆาตรกรรมเมื่อคืนนี้ พวกผมเพียงแค่อยากเชิญคุณกลับไปเพื่อให้ความร่วมมือในการสืบสวนเท่านั้นเอง” ตำรวจเลวอีกคนกลัวเย่เทียนเฉินจนแข้งขาอ่อน รีบเอ่ยปากขึ้น
“ใครเ
