้นกับตระกูลเย่ แต่ความรู้สึกของทั้งสองนั้นบริสุทธิ์ไร้เดียงสา แม่ถึงคิดได้ว่า ต้องเป็นเพราะว่าหรูเสวี่ยสวยเกินไปแน่ๆ ตอนที่พี่ชายลูกทำตัวเกเร แอบดูหลิ่วหรูเหมยอาบน้ำ แล้วต้องคุกเข่าอยู่หน้าประตูบ้านตระกูลหลิ่วอยู่ทั้งวัน เรื่องนี้คงทำร้ายจิตใจของเขามาก ดังนั้นเขาก็เลยมีความรู้สึกเกลียดชังผู้หญิงสวยๆ ลูกต้องจำไว้นะ ต่อไปนี้ห้ามพูดถึงหลิ่วหรูเหมย จำไว้!” หลัวเยี่ยนกล่าวออกมาอย่างเป็นกังวล
“แม่ งั้นแม่คิดว่าเรื่องของพี่ชายกับพี่หรูเสวี่ยจะเป็นไปได้ไหม?” เย่เชี่ยนเหวินถามพลางขมวดคิ้ว
“แม่ก็ไม่รู้เหมือนกัน แล้วแต่โชคชะตาเถอะ!”
ตอนนี้เอง ฉีหรูเสวี่ยที่อยู่บนชั้นสองของคฤหาสน์โกรธเย่เทียนเฉินจนทนไม่ไหว ตัวเองยืนอยู่ข้างนอกมาเกือบหนึ่งชั่วโมงแล้ว แถมยังเคาะประตูเสียงดังมาก เจ้าหมอนี่ก็ยังไม่ออกมา ถ้าหากว่าทำแบบนี้ต่อไป จะต้องขายหน้าต่อหน้าคุณป้าและน้องสาวแน่ๆ บวกกับนิสัยไม่ยอมแพ้ ฉีหรูเสวี่ยจึงเคาะประตูแรงขึ้นอีก
ทันใดนั้นเอง ฉีหรูเสวี่ยก็คิดวิธีการดีๆ ซึ่งสามารถทำให้เย่เทียนเฉินเปิดประตูออกมาได้อย่างแน่นอน จึงตะโกนขึ้นมาในทันทีว่า “นายไม่ออกมาก็ช่างเถอะ ฉันกินข้าวเช้าเสร็จก็จะกลับตระกูลฉี ไม่อยากจะสนใจนายแล้ว!”
พูดจบฉีหรูเสวี่ยก็แกล้งทำเสียงเดินลงบันไดไป เธอเพิ่งจะหมุนตัวก็ได้ยินเสียงดังแอ๊ดไล่หลังมา ประตูห้องนอนของเย่เทียนเฉินถูกเปิดออก ขณะเดียวกันนั้นก็ได้ยินเสียงของเย่เทียนเฉินว่า
“ก็ถู
