เย่เทียนเฉินคิดไม่ถึงว่าตนเองจะใจอ่อน พาฉีหรูเสวี่ยกลับมาค้างที่บ้านาหนึ่งคืน แม้ว่าผู้หญิงคนนี้จะเป็นคนของตระกูลฉี และเป็นคนที่อยากจะถอนหมั้นกับตนเอง แต่จะอย่างไรทั้งคู่ก็ไม่ได้มีความแค้นต่อกัน รวมกับเย่เทียนเฉินแพ้น้ำตาผู้หญิง ที่ไหนได้พอแบกผู้หญิงคนนี้กลับบ้านปุ๊บ ก็บังเอิญเจอเข้ากับแม่และน้องสาวปั๊บ ไม่ทันไรการแสดงขั้นสูงของฉีหรูเสวี่ยก็ทำให้แม่กับน้องสาวก็ไปเป็นพวกได้แล้ว เย่เทียนเฉินหดหู่ใจจนอยากจะเอาหัวโขกกำแพง
ตอนนี้ราวกับว่าฉีหรูเสวี่ยเป็นผู้หญิงที่ลุ่มหลงในรัก เย่เทียนเฉินเป็นชายทรยศ ได้รับคำตำหนิจากแม่และน้องสาว ส่วนฉีหรูเสวี่ยกลับแอบหัวเราะอยู่ที่มุมหนึ่ง และยังทำหน้าล้อเลียนใส่เย่เทียนเฉินด้วย
“แม่ครับ เชี่ยนเหวิน ลองคิดดูดีๆ ก่อนสิ เธอเป็นคนตระกูลฉี ตระกูลฉีดูถูกตระกูลเย่ของพวกเรา ต้องการถอนหมั้นกับพวกเรา ทำให้ตระกูลเย่ของพวกเรากลายเป็นตัวตลกของเมืองหลวง พวกแม่สองคนยังจะให้เธออยู่อีกเหรอ?” เย่เทียนเฉินอดกล่าวขึ้นไม่ได้
ไม่รอให้หลัวเยี่ยนกับเย่เชี่ยนเหวินพูด ฉีหรูเสวี่ยก็แสร้งทำท่าทางเจ็บปวดใจ กล่าวว่า “เทียนเฉิน ฉันรู้ ฉันรู้ดีว่าตระกูลฉีของพวกเราทำไม่ถูก แต่ว่า แต่ว่านี่ไม่เกี่ยวกับฉัน ฉัน ฉันรักนายจริงๆ นะ ไม่ว่าจะยังไง ฉันกับนายก็หมั้นกันแล้ว ฉันจะไม่ถอนหมั้น จะขออยู่กับนายไปชั่วชีวิต!”
ฉีหรูเสวี่ยยิ่งพูดพูดก็ยิ่งรู้สึกสนุก ถึงปากจะบอกว่าเธอรักเย่เทียนเฉิน แต่นั่นม
