ันเป็นเรื่องที่ไปไม่ได้ เพียงแต่พอได้เห็นท่าทีทำอะไรไม่ถูกของเย่เทียนเฉิน ก็คิดถึงเรื่องที่คนๆ นี้บังอาจมาว่าตนน่าเกลียดที่เครือไห่หวาง รวมกับเมื่อสักครู่ที่ร้านบาร์บีคิวได้พบกับท่าทีเย็นชา ฉีหรูเสวี่ยจึงเตรียมแกล้งเย่เทียนเฉิน ให้คนบ้าคนนี้ได้รู้ว่าอย่ามาหาเรื่องฉันคุณหนูฉี
เมื่อเห็นท่าทางเจ็บปวดใจจนอยากจะร้องไห้ของฉีหรูเสวี่ย เย่เทียนเฉินกลับมีท่าทีไร้อารมณ์ แต่หลัวเยี่ยนกับ เย่เชี่ยนเหวินต่างก็รู้สึกซาบซึ้ง รวมกับที่ฉีหรูเสวี่ยงดงามเป็นทุนเดิม ยามเมื่อผู้หญิงที่สวยมากคนหนึ่งแสดงท่าทางเจ็บปวดใจเจียนตาย เกรงว่าไม่เพียงแต่ผู้ชายเท่านั้น กระทั่งผู้หญิงด้วยกันก็ยังทนไม่ไหว
“ลูกไม่รักดีคนนี้นี่ เรื่องนี้มันเกี่ยวอะไรกับหรูเสวี่ยด้วย คนเขาอุตส่าห์หลงรักลูก คนอย่างลูกแค่ได้รับความจริงใจจากหรูเสวี่ย ก็ถือเป็นโชคดีชั่วชีวิตแล้ว!” หลัวเยี่ยนสั่งสอนเย่เทียนเฉินผู้เป็นลูกชายอย่างรุนแรง
“ใช่แล้ว พี่ชาย พี่อย่าไม่รู้จักผิดชอบชั่วดีเลย แอบดีใจอยู่ล่ะสิท่า พี่หรูเสวี่ย พี่คงเหนื่อยแล้วสินะ เดี๋ยวหนูพาพี่ไปพักผ่อนเอง!” เย่เชี่ยนเหวินมองเย่เทียนเฉินผู้เป็นพี่อย่างเหยียดหยาม แล้วกล่าวออกมา
“ขอบใจเธอมากนะ น้องเฉี่ยนเหวินนับวันก็ยิ่งสวยจริงๆ !” ฉีหรูเสวี่ยพูดยอเย่เชี่ยนเหวินด้วยรอยยิ้ม
เมื่อหลัวเยี่ยนเห็นว่าเย่เชี่ยนเหวินลูกสาวเดินนำฉีหรูเสวี่ยขึ้นไปยังชั้นสอง ก็รีบพูดว่า “เชี่ยนเหวิน ทำความสะอาดห้อง
