ข้างๆ ห้องของพี่ชายเราทีนะ ให้พี่หรูเสวี่ยของลูกนอนห้องเดี่ยว!”
“รู้แล้วค่า!” เย่เชี่ยนเหวินกล่าวยิ้มๆ อย่างยินดี
“แม่ครับ แม่คงไม่ได้เชื่อคำพูดของฉีหรูเสวี่ยจริงๆ ใช่ไหมครับ? เธอเป็นคนตระกูลฉี แม่ยังไม่คิดให้ดีๆ ก็ถือเอาคำพูดของฉีหรูเสวี่ยเป็นจริงเป็นจัง ถ้างั้นคนตระกูลฉีจะเห็นด้วยเหรอ? ตระกูลฉีอยากจะเกี่ยวดองกับตระกูลฉิน ดูถูกตระกูลเย่ของพวกเรา ผมเตือนแม่ว่าอย่าให้ผู้หญิงคนนี้อยู่ที่นี่จะดีกว่า!” เย่เทียนเฉินรีบกล่าวอธิบายกับหลัวเยี่ยนผู้เป็นแม่ของตน
เย่เทียนเฉินในตอนนี้กลัวฉีหรูเสวี่ยจริงๆ การแสดงของสาวงามคนนี้ช่างยอดเยี่ยมเหลือเกิน เพิ่งจะได้เจอแม่กับน้องสาวได้ไม่ทันไร ก็ใช้คำพูดกับการแสดงหลอกให้แม่และน้องเห็นใจได้สำเร็จ และยังทำให้แม่กับสองสาวหันมาตำหนิตนได้อีก ความสามารถนี้ช่างลึกล้ำยิ่งนัก เย่เทียนเฉินเทียบไม่ได้เลยสักนิด
หลัวเยี่ยนมองเย่เทียนเฉินผู้เป็นลูก แล้วกล่าวสั่งสอนด้วยคำพูดที่เต็มไปด้วยความลึกซึ้งว่า “ลูก แม่รู้ว่าการถอนหมั้นของตระกูลฉีส่งผลร้ายกับลูกมาก แต่ว่านั่นเป็นเรื่องของตระกูลฉี แม้ว่าฉีหรูเสวี่ยจะเป็นคนของตระกูลฉี แต่แม่เห็นว่าใจของเธออยู่ที่ลูก ไม่งั้นหญิงสาวตัวคนเดียวจะมาบ้านลูกดึกๆ ดื่นๆ ทำไม? การที่ผู้หญิงหนึ่งคนจะทำแบบนี้กับลูก เป็นเรื่องที่ไม่ง่ายเลย เห็นค่าของมันหน่อยสิ อีกอย่าง ก็ไม่ใช่ว่าลูกแบกเธอกลับมาหรอกเหรอ? ยังกล้าพูดว่าไม่มี ความรู้สึกกับเธออ
