ด้รายงานเรื่องการตายของเฉินหู่ซึ่งเป็นอันธพาลในเขตใต้ให้เหยียนหลงฟัง โดยเฉพาะลักษณะการตายที่บรรยายออกมาได้อย่างละเอียดยิ่ง แม้แต่เหยียนหลงที่ได้รับการยกย่องให้เป็นยอดฝีมือหนึ่งในสามราชันย์นักรบแห่งเมืองหลวงก็รู้สึกตกตะลึงอยู่บ้าง
“เย่เทียนเฉินเป็นคนฆ่าสี่คนนั่นจริงๆ เหรอ?” เหยียนหลงถาม
“ใช่ครับ มีแต่เขาที่ได้เข้าไป ทุกคนถูกฆ่าด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว ร้ายกาจมาก โดยเฉพาะเฉินหู่ที่ถูกมีดสั้นเสียบทะลุหลอดลม และถูกปักตายอยู่คากำแพง แขนขวาถูกฟันขาด ในมือซ้ายถือปืนพกอยู่หนึ่งกระบอก น่าเสียดายที่ไม่ทันได้ลั่นไก…” เจียงเหมิงที่มีความประหลาดใจอยู่เต็มหน้ากล่าวออกมา
“หัวหน้าเหยียน เรื่องนี้พวกเราต้องรายงานให้ฝ่ายรักษาความปลอดภัยสาธารณะทราบ เพื่อดำเนินการจับกุมเย่เทียนเฉินไหมครับ” เฟยอวิ๋นคิดครู่หนึ่งแล้วกล่าวถาม
หลายวันมานี้เจียงเหมิงและเฟยอวิ๋นสะกดรอยตามเย่เทียนเฉินอยู่ตลอด เพื่อต้องการทราบทุกความเคลื่อนไหวของชายคนนี้ ที่เหยียนหลงส่งเจียงเหมิงกับเฟยอวิ๋นไปสะกดรอยตามก็ไม่ได้มีวัตถุประสงค์อื่นใด นอกจากเพื่อกู้หน้าให้กองกำลังเหยี่ยวนักล่าของตนเองเท่านั้น ใครจะทราบว่าสะกดรอยตามอยู่ไม่กี่วันก็จะเกิดเรื่องใหญ่เช่นนี้ขึ้น
“ไม่ต้อง ผมเพิ่งจะได้รับข้อมูลที่เย่เทียนเฉินได้รับการจัดเป็นความลับระดับหนึ่งของประเทศมา พวกคุณเองก็มาดูหน่อยเถอะ!” เมื่อเหยียนหลงพูดจบ ก็ส่งข้อมูลชุดหนึ่งให้แก่เจียงเหมิงและ
