เฟยอวิ๋น
เจียงเหมิงและอวิ๋นเฟยรับข้อมูลที่เหยียนหลงส่งให้มาอ่านจากบนลงล่าง ไม่พบว่ามีส่วนผิดปกติ แต่เมื่อพวกเขาอ่านถึงส่วนที่เกี่ยวกับระดับการสู้รบ ทั้งสองต่างก็ปากอ้าตาค้าง เนื่องจากตรงบรรทัดนั้นมีตัวอักษรดูทรงพลังสองตัวกำกับไว้ว่า ‘ไม่ทราบ’
“นี่…เป็นไปไม่ได้ ไม่ทราบระดับพลังการสู้รบ? นี่มัน…” เจียงเหมิงตกใจจนพูดไม่ออก
“นายพลชางหลางเป็นคนเขียนความคิดเห็นด้วยตัวเอง ดูท่าแล้วเรื่องที่พวกทหารหน่วยรบพิเศษทั้งเจ็ดอย่างพวกเย่เทียนเฉินถูกลอบโจมตีในครั้งนั้น จะต้องมีความลับที่ทำให้ผู้คนตกตะลึงอยู่แน่ๆ ” เฟยอวิ๋นเองกล่าวพลางขมวดาคิ้ว
เหยียนหลงพยักหน้า ชางหลางเป็นใคร คงจะไม่มีใครรู้ชัดเจนไปกว่าเขาอีกแล้ว เจ้าหมอนี่เป็นหนึ่งในสามราชันย์นักรบของประเทศจีนเช่นเดียวกับตนเอง ไม่ว่าตำแหน่งหรือความสามารถ ล้วนแต่ไม่มีใครกล้าดูเบา เพียงแต่หลายปีมานี้ เขากับชางหลางต่างก็มีโอกาสลงมือน้อย มีน้อยคนที่ทราบถึงฝีมือความสามารถที่แท้จริงของพวกเขา แต่ว่าต่างก็เป็นคนที่มาจากช่วงเวลาเดียวกัน จะมากน้อยก็รู้ถึงพลังของอีกฝ่าย สามารถทำให้ชางหลางเขียนคำว่า ‘ไม่ทราบ’ ลงไม่ในส่วนของระดับการสู้รบได้ เย่เทียนเฉินคงจะเป็นคนแรกในประวัติศาสตร์
“หรือว่าจะเป็นอย่างที่ข่าวลือบอกจริงๆ เย่เทียนเฉินฆ่าล้างพวกโจรทั้งหมดด้วยตัวคนเดียว กระทั่งยอดฝีมือของกลุ่มทหารรับจ้างมารโลหิตก็ถูกเก็บหมด แล้วแบกหานเจี๋ยกลับมายังกองทัพคนเดียว?” เฟ
