นอวิ๋นชะงักไปชั่วครู่ก่อนจะกล่าวถาม
“นี่มันแกร่งเกินไปหรือเปล่า?” เจียงเหมิงพูดอย่างไม่อยากจะเชื่อ
“เอาล่ะๆ ไม่ว่าจะยังไงก็ต้องตรวจสอบเย่เทียนเฉินให้ชัดเจน อีกอย่างผมยังยืนยันคำเดิม ถ้ามีโอกาสพวกคุณทั้งสองคนก็ลงมือสั่งสอนเย่เทียนเฉิน ให้เขารู้ถึงความร้ายกาจของกองกำลังเหยี่ยวนักล่าของพวกเรา ผมไม่เชื่อว่าพลังการต่อสู้ของเขาจะแข็งแกร่งขนาดนั้น” เหยียนหลงกล่าวเสียงเข้ม
ในความเป็นจริง ถ้าหากว่าแข็งแกร่งดังเช่นในข่าวลือล่ะก็ ความสามารถในการสู้รบของเย่เทียนเฉินก็ทำให้ผู้คนตกตะลึงเกินไปแล้ว เพราะจะมีระดับความสามารถสูงพอๆ กับชางหลางและเหยียนหลงเลยทีเดียว หลายปีมานี้ไม่เคยปรากฏผู้แข็งแกร่งเช่นนี้มาก่อน ดังนั้นเย่เทียนเฉินจะมีความสามารถขนาดนี้หรือไม่ เหยียนหลงคิดว่ายังคงต้องรอการตรวจสอบ
เจียงเหมิงกับเฟยอวิ๋นรับคำสั่ง แต่เหยียนหลงกลับขมวดคิ้ว จุดบุหรี่ขึ้นมวนหนึ่ง แล้วสูบเข้าไปเต็มปอด นับวันเขาก็ยิ่งรู้สึกว่าเย่เทียนเฉินคนนี้ยิ่งทำให้ผู้คนมองไม่ออก สุดท้ายจึงเผยรอยยิ้มออกมาที่มุมปาก กล่าวพึมพำกับตนเองว่า
“เย่เทียนเฉิน ตกลงแล้วคนทั้งเมืองหลวงหัวเราะเยาะนาย หรือเป็นนายที่กำลังหัวเราะเยาะคนทั้งเมืองหลวงกันแน่? น่าสนใจขึ้นเรื่อยๆ ซะแล้วสิ!”
……………………………………………………..
