ปวด ยังไม่ทันได้มีปฏิกิริยาอะไร เขาก็ถูกซัดจนปลิวไปทั้งตัว ถูกเย่เทียนเฉินใช้หมัดต่อยใส่บริเวณหน้าอก จนกระดูกหักไปหลายซี่ แล้วตกลงไปบนพื้นห่างออกไปหลายเมตร ดิ้นรนสองสามครั้งแต่ก็ลุกไม่ขึ้น
เพียงหมัดเดียวเท่านั้นก็จัดการอันธพาลไปได้คนหนึ่ง เฉินหู่และอันธพาลสองคนที่เหลือตกใจจนนิ่งอึ้ง พวกเขาคิดไม่ถึงว่าไอ้ลูกล้างผลาญและเศษสวะอย่างเย่เทียนเฉิน จะมีฝีมือแข็งแกร่งแบบนี้
“มัวแต่อึ้งอะไรกันอยู่ แทงมันเลย!” มือขวาของเฉินหู่กำปืนพกเบื้องหน้าเอาไว้ คำรามสั่งอันธพาลทั้งสองคนที่เหลือ
อันธพาลอีกสองคนที่เหลือได้สติกลับมา ต่างก็ควักมีดสั้นอันคมกริบออกมาจากข้างหลัง พุ่งเข้ามาหาเย่เทียนเฉินพร้อมกัน ครั้งนี้เย่เทียนเฉินเข้าไปรับหน้าด้วยตัวเอง แต่แค่ประทะหน้ากับคนทั้งสองเท่านั้น ขณะเดียวกันก็พุ่งเข้าไปหาเฉินหู่อย่างรวดเร็ว
เฉินหู่ตกใจจนหน้าถอดสี พอเห็นเพียงเงาร่างร่างหนึ่งพุ่งฟิ้วเข้ามาหาตนเอง ก็รีบยกปืนพกในมือขวาขึ้นเตรียมลั่นไก แต่เขาไม่มีโอกาสทำเช่นนั้น มีดสั้นของเย่เทียนเฉินจ่อเข้าบริเวณลำคอ แล้วกดเขาจนติดกับกำแพง
“อย่าง…อย่าฆ่าฉัน…” ในที่สุดเฉินหู่ก็หวาดกลัว พูดพลางมองเย่เทียนเฉินอย่างหวาดผวา
ตึง ตึง!
ด้านหลังของเย่เทียนเฉิน ชายอันธพาลสองคนที่เดิมทียืนแข็งทื่ออยู่ที่เดิม ก็ล้มลงไปบนพื้นในชั่วพริบตา หลอดลมของพวกเขาต่างถูกมัดสั้นเฉือนจนขาด เลือดสดๆ พุ่งกระฉูดออกมา
“โอกาสสุดท้ายแล้ว ลูกพี่ของแกคือใ
