คร กลุ่มอิทธิพลที่อยู่เหนือกว่าลูกพี่แกคือใคร?” เย่เทียนเฉินเอ่ยถามอย่างเรียบเฉย
“ฉัน…ฉัน…ฉันไม่รู้จริงๆ…” เฉินหู่ยังปากแข็ง ถึงอย่างไรการขายลูกพี่ของตน และกลุ่มอิทธิพลใหญ่ ไม่เพียงแต่ตนเองจะตาย เกรงว่าคนในครอบครัวทั้งหมดของเขาก็จะต้องตายด้วย
เสียงฉัวะดังขึ้น เย่เทียนเฉินยกมือขึ้แล้วฟันมีดลง แขนขวาของเฉินหู่ถูกฟันขาดออกมาทั้งดุ้น เมื่อต้องต่อกรกับอันธพาลแบบนี้ เย่เทียนเฉินย่อมไม่อ่อนข้อให้ และในโลกแห่งความวินาศ เย่เทียนเฉินก็ไม่อ่อนข้อให้ศัตรูเด็ดขาด
“อ้าก แขนฉัน…อ้าก!” เฉินหู่ร้องโหยหวนออกมาราวกับหมูถูกเชือด อยากจะทรุดตัวลงกับพื้น แต่กลับทำไม่ได้ เนื่องจากมือซ้ายของเย่เทียนเฉินบีบคอของมันเอาไว้ ทำให้เขาเกือบจะหายใจไม่ออก
“แกอยากจะมองโลกนี้เป็นครั้งสุดท้ายมากสินะ?” มุมปากของเย่เทียนเฉินกล่าวขึ้นพร้อมกับเผยรอยยิ้มออกมาตรงมุมปาก
“ฉัน…ไว้ชีวิตด้วยเถอะ ไว้ชีวิตด้วย…ฉันบอกแล้ว ฉันจะบอก”
เฉินหู่ทนไม่ไหวอีกต่อไป เดิมทีเขาจินตนาการไม่ออกเลยว่า เย่เทียนเฉยที่มีรอยยิ้มประดับบนใบหน้าตั้งแต่ต้นจนจบ และดูท่าทางไม่เป็นอันตราย พอลงมือกลับเลือดเย็นแบบนี้ เกรงว่าจะไม่มีใครที่ตกอยู่ในกำมือของเขาแล้วยังกล้าไม่พูดความจริงออกมา
“พี่ใหญ่ของฉันคือหลี่เถีย กลุ่มอิทธิพลที่อยู่เหนือหลี่เถียก็คือตระกูลฉิน!” เฉินหู่กล่าวอย่างเจ็บปวด
ในตอนนี้เองเย่เทียนเฉินก็เข้าใจเสียที ตระกูลฉินต้องการจัดการกับตระกูลเย่มาโดย
