“แม่ น้อง พี่กลับมาแล้ว!” เย่เทียนเฉินผลักประตูเดินเข้าไปพลางตะโกนเสียงดัง
“แม่ แม่ได้ยินไหม พี่กลับมาแล้ว พี่ชายกลับมาแล้ว!”
เย่เฉี่ยนเหวินทนไม่ไหวรีบลุกขึ้นยืนแล้ววิ่งตรงไปยังประตู หลัวเยี่ยนก็รีบตามออกไป เดิมทีคิดว่าลูกชายจะไม่ได้กลับมาแล้ว เวลานี้ได้ยินเสียงลูกชายของตน คนเป็นแม่ที่ไหนจะไม่ดีใจ
“พี่ชาย พี่ชาย!”
ไม่ทันไรเย่เทียนเฉินก็ถูกเย่เฉี่ยนเหวินกอดแน่น อดไม่ได้ที่จะหัวเราะพลางส่ายหัว ตั้งแต่เด็กเด็กสาวคนนี้ก็เป็นเช่นนี้ ทำให้เย่เทียนเฉินรู้สึกซาบซึ้งใจ นี่เป็นความรักเป็นความสัมพันธ์ที่เข้มข้นเหนือสิ่งอื่น เขาในสมัยก่อนนั้น ไม่ว่าเขาจะทำตัวเหลวไหลอย่างไรก็ยังคงรักน้องสาวคนนี้ อีกทั้งตัวเขาในตอนนี้ได้สาบานอยู่ในใจนานแล้วว่าจะปกป้องทุกสิ่งทุกอย่างที่เขามี
“เทียนเฉิน ลูกกลับมาแล้วจริงๆ!” หลัวเยี่ยนเห็นว่าลูกชายของคนกลับมาอย่างปลอดภัย ก็อดไม่ได้ที่จะตาแดงขึ้นมา
“แม่ แม่เป็นอะไรไปครับ ร้องไห้ทำไม ลูกชายกลับมาบ้านก็เป็นเรื่องสมควรแล้ว มาให้ผมกอดหน่อย” เย่เทียนเฉินกล่าวยิ้มๆพลางเข้าไปกอดผู้เป็นแม่
ความจริงเย่เทียนเฉินทราบว่าเป็นเพราะเรื่องของตนเองในสมัยก่อนทำให้ตระกูลเย่ไม่ได้มีความสามัคคีกันในหมู่สมาชิก พ่อของเย่เทียนเฉินเป็นลูกชายคนที่สาม แต่เดิมก็ไม่ได้เป็นที่ชื่นชอบของท่านปู่อยู่แล้ว รวมกับที่ตนเองกระทำผิดต่อตระกูลหลิ่ว ทำให้ตระกูลเย่ต้องตกอยู่ในวิกฤต ตอนนี้ยังมาถูกตระกูลฉีขอถอ
