ก มันเพิ่งได้รับรายงานจากลูกน้องว่า สมาชิกจากกลุ่มทหารรับจ้างมารโลหิตที่มันส่งไปนั้นถูกฆ่าตายหมดแล้ว ทหารหน่วยรบพิเศษทั้งเจ็ดแห่งบูรพา ตอนนี้ยังเหลืออีกสองคนที่ยังไม่ตาย นี่ทำให้มันโมโหมาก
“ไอพวกขยะ ไอพวกงี่เง่า พวกแกเป็นทหารชั้นยอดจากกลุ่มทหารรับจ้างมารโลหิต แค่พวกหน่วยรบพิเศษสองคนจากตะวันออกก็ฆ่าไม่ได้ น่าขายหน้าจริงๆ!” แซนเบเกอร์ด่าออกมาด้วยเสียงอันดัง
“รองหัวหน้ากลุ่ม พวกเราไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น ตอนแรกพวกหน่วยรบพิเศษที่หนีไปสองคนฝีมือมันไม่ใช่แบบนี้ ไม่รู้ว่าความเก่งกาจของพวกมันอยู่ดีๆก็โผล่มาจากไหน หรือว่ามียอมฝีมือจากตะวันออกคอยสนับสนุนพวกมันอยู่?” ลูกน้องคนหนึ่งในกลุ่มทหารรับจ้างมารโลหิตกล่าวออกมาด้วยสีหน้าลำบากใจ
แซนเบเกอร์มองชายคนนั้นอย่างดุร้าย ไม่ทันไรก็ขว้างมีดบินในมือซ้ายออกไป การกระทำรวดเร็วมาก ราวกับว่าตอนที่มีดกำลังบินไปเป็นช่วงเวลาเดียวกับตอนที่ไปปักอยู่บนอกของลูกน้องคนนั้น สร้างความตกตะลึงให้แก่ลูกน้องคนอื่น ต่างก็ก้าวถอยหลังกันไปหลายก้าว
แซนเบเกอร์มองสมาชิกกลุ่มทหารรับจ้างมารโลหิตที่นอนจมกองเลือด พลางโบกมือครั้งหนึ่ง สมาชิกด้านข้างสองคนก็มายกศพออกไป สำหรับแซนเบเกอร์แล้วการฆ่าลูกน้องตายไปหนึ่งคนนั้นไม่นับว่าเป็นการสูญเสียแม้สักครึ่งส่วน และไม่อาจทำให้อารมณ์ของเขาเปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย
แต่สิ่งที่ทำให้แซนเบเกอร์โกรธก็คือ ครั้งนี้รัฐบาลของประเทศmจ่ายเงินจำนวนมหาศา
