ปังปังปัง…. เสียงปืนดังแว่วมาจากชายแดนบริเวณป่าหมอกดำ
เย่เทียนเฉินลืมตาขึ้นช้าๆ มองสหายด้านข้างที่เกือบจะหมดสติ พักผ่อนไปชั่วครู่ เขาไม่ได้กำลังหลับอยู่ ในสถานการณ์อันตรายเช่นนี้ อาจตายได้ตลอดเวลา ไม่มีใครสามารถหลับลงได้ เขาลองกระตุ้นพลังพิเศษภายในร่าง พบว่ามีพลังอยู่บางๆ คงเป็นเพราะร่างกายที่วิญญาณของเขามาอาศัยอยู่นั้นไม่สามารถรองรับพลังพิเศษระดับพระเจ้าได้ พลังของเขาในตอนนี้จึงลดลงเหลือเพียงระดับราชันเท่านั้น หากตอนนี้มีสัตว์กลายพันธุ์โผล่มาสักตัวหนึ่ง เขาต้องตายแน่นอน
“เย่เทียนเฉิน นายฟื้นแล้วเหรอ ดี ดีจริงๆ ไม่เป็นไรใช่ไหม?” ชายด้านข้างเปิดปากถาม เขาสะพายปืนไว้ที่หลัง มีเลือดไหลออกมาไม่หยุด
เย่เทียนเฉินมองชายด้านข้าง ในสมองก็ปรากฏภาพขึ้นมาแวบหนึ่ง สหายร่วมรบนายนี้มีชื่อว่าหลิวเหว่ย เป็นหนึ่งในทหารหน่วยรบพิเศษที่ได้รับมอบหมายงานในครั้งนี้
เพียงแต่เย่เทียนเฉินตรงหน้าไม่ใช่ทหารหน่วยรบพิเศษคนเดิม ตอนนี้เขาถูกผู้มีพลังพิเศษระดับพระเจ้าสิงร่าง สถานะของเขาเปลี่ยนไปตั้งแต่ตอนที่ตกจากหน้าผาแล้ว เพียงแต่หลิวเหว่ยไม่รู้
“ฉันไม่เป็นไร หลิวเหว่ย นายเป็นไงบ้าง?” เย่เทียนเฉินตอบคำที่เขาถูกถามก่อนหน้านี้
“ไม่เป็นไรมาก สหาย ฟังฉันนะ ตามแผนที่ด้านหน้าสุดจะมีภูเขาอยู่ลูกหนึ่ง ขอเพียงนายไปให้ถึงภูเขาลูกนั้น ก็จะสามารถคุ้มครองผู้บัญชาการไปถึงที่ที่ปลอดภัยได้ จะได้ไม่เป็นเหมือนคนอื่นๆ ในทีม….”
หลิวเ
