หลีเช่อจูงซินหรูยืนอยู่อีกด้านหนึ่ง ไม่เหลือวี่แววล้อเล่นไม่ยี่หระต่อผู้อื่น เขามองไหล่แบบบางที่กำลังสั่นสะท้านของไป๋หยี่เนี่ยน พลันรู้สึกว่าเรื่องราวทั้งหมดไม่ใช่เช่นนี้ เรื่องของหนุ่มสาวไม่ใช่เรื่องเล็กๆ ความรักครั้งแรกของแม่นางน้อยในวัยเยาว์เป็นเรื่องที่ก้าวผ่านไปอย่างมิง่ายดาย
เมื่อได้พบความรักในวัยแรกแย้ม บุรุษคนแรกที่ไป๋หยี่เนี่ยนชมชอบ คาดว่าจะอยู่ในความทรงจำของนางไปอีกเนิ่นนาน และลืมไม่ลง
ไม่อย่างนั้นนางคงไม่ร่ำไห้อย่างน่าเวทนาเช่นนี้ นางร้องไห้สะอึกสะอื้น ขยำแขนเสื้อเช็ดน้ำตาแรงๆ ใบหน้าเล็กๆ นั้นแดงก่ำ นางค่อยๆ กล่าวออกมาเน้นๆ ทีละคำ ไม่รู้ว่าต้องใช้ความกล้าหาญมากมายเพียงใด “ได้ เช่นนั้นต่อไป ข้าจะทำอย่างที่ท่านพูด ลืมท่านซะ ข้าจะไม่ชอบท่านอีก”
ไป๋หยี่เนี่ยนหมุนกายกลับไป เงาร่างแบบบางด้านหลังนั้นดูเปราะบาง ความหยิ่งทะนงของนางราวกับมลายหายไปสิ้น นางยกเท้าขึ้นก้าวเดินออกไปข้างนอกทีละก้าวๆ หลีเช่อหันไปมองเจียงมู่ปราดหนึ่ง เขาเกรงว่าไป๋หยี่เนี่ยนกลับไปเพียงลำพังจะไม่ปลอดภัย จึงรีบจูงมือซินหรูตามออกไป
เรื่องนี้นับว่าสิ้นสุดแล้วกระมัง ไป๋หยี่เนี่ยนยอมรับความจริงและจะไม่ทำเรื่องโง่เขลาเพื่อปร
