เองก็ไม่ตื่นตระหนก ฉวยโอกาสที่ได้มาร่ำเรียนตำรา มีสิ่งใดไม่กระจ่างแจ้งก็ถามอาจารย์เพื่อขอคำชี้แนะทันที อาจารย์เห็นนางตั้งใจเรียนเช่นนี้ จึงชี้แนะนางจนตะวันตกดิน
ซินหรู “อาจารย์มีความรับผิดชอบเช่นนี้ มิน่าเล่าทุกคนล้วนชมชอบอาจารย์”
เจียงมู่ได้ยินแล้วเพียงแต่หัวเราะ ไม่ตอบรับหรือปฏิเสธ ทว่าเสียงหัวเราะนั้นราวกับสายลมในวสันตฤดู ทำให้คนรู้สึกสบายใจยิ่งยวด เพียงแค่วันเดียวซินหรูก็รู้สึกชื่นชอบและเคารพอาจารย์ท่านนี้แล้ว
