ถึงที่นี่ ในเมื่อไป๋เสวี่ยมาแล้ว เช่นนั้นหยางชุนเล่า นกพิราบสองตัวนั้นมีใจสื่อถึงกัน อีกทั้งเมื่อแรกที่นางฝังหนอนกู่ลงไปในร่างของพวกมัน หนอนกู่ยังได้กินเลือดของนางและเซียวเยี่ยน หยางชุนและไป๋เสวี่ยไม่เพียงแต่รับรู้ได้ถึงซึ่งกันและกัน พวกมันยังรับรู้ได้ถึงที่อยู่ของเจ้านายของตนด้วย ยามนี้ไป๋เสวี่ยสามารถตามหามาถึงที่นี่ เช่นนั้นช้าเร็วหยางชุนก็ต้องตามมาถึงที่นี่ได้เช่นกัน
เรื่องราวในอดีตได้จบสิ้นไปแล้ว หลินชิงเวยไม่ปรารถนาที่จะไปย้อนคิดถึงอดีตอีก และไม่ปรารถนาที่จะเกี่ยวข้องกับอดีตไม่ว่าเรื่องใด นางคิดว่าตนเองเป็นคนยึดติดมากๆ คนหนึ่ง เช่นนั้นเวลานี้นางได้ตัดใจปล่อยวางลงอย่างแท้จริง ไม่มีเหตุผลที่จะมีอีกคนหนึ่งที่จะยึดติดเช่นนาง
หลีเช่อมองซินหรูแล้วมองหลินชิงเวย ไม่ง่ายดายเลยกว่าจะหนีออกมาจากวังได้ เขากังวลใจว่าทางวังหลวงจะส่งคนมาตามหานาง หากเป็นเช่นนี้ก็มีความเป็นไปได้อย่างยิ่งว่าเรื่องราวทั้งหมดจะถูกเปิดโปงใช่หรือไม่?
หลินชิงเวยเงยหน้าขึ้นหรี่ตาลงเล็กน้อย ในแววตานั้นเต็มไปด้วยความขบขันอย่างที่สุด “ไม่มีอะไร หลีเช่อ รบกวนเจ้าช่วยข้าไปล่าไก่ป่ามาสักตัวได้หรือไม่”
เทือกเขานอกเมืองแห่งนี้หนาแน่นเ
