งเช่นนั้น
ท่านผู้เฒ่าไป๋ “เนี่ยนเอ๋อร์ เจ้ากลับห้องไปก่อน”
ไป๋หยี่เนี่ยนเห็นท่านผู้เฒ่าไป๋มีสีหน้าเข้มงวด แม้ในยามปกติท่านปู่สกุลไป๋จะรักและตามใจตน แต่หากเข้มงวดขึ้นมาแล้วก็น่าดูเช่นกัน ดังนั้นนางจึงกระทืบเท้าพูดทั้งตาแดงก่ำ “ไม่ว่าอย่างไร ต่อให้ข้าต้องตายก็ไม่ยอมแต่งให้กับคนเลวคนนี้!”
นางถึงวัยที่จะต้องออกเรือนแล้ว แต่นางยอมอยู่คนเดียวดีกว่าออกเรือนไปกับคนไม่ดี เมื่อก่อนท่านผู้เฒ่าไป๋ล้วนตามใจนาง ให้เวลานาง ทว่านางไม่ได้สติกลับยิ่งถลำลึก ด้วยเหตุนี้ท่านผู้เฒ่าไป๋จึงยืนกรานจัดงานเลือกคู่ให้กับนาง
สายตาของไป๋หยี่เนี่ยนก่อนที่จะหมุนตัวกลับไปนั้นเต็มไปด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจและความเจ็บปวดทำให้หลินชิงเวยขมวดคิ้ว
หรือเรื่องนี้ยังมีเบื้องลึก?
