การทำลายความบริสุทธิ์ของผู้อื่น ช่างน่าสงสัยว่าจะเป็นการทำลายงานแต่งงาน”
ไป๋หยี่เนี่ยนรีบพูดว่า “ความสัมพันธ์ของพวกเจ้าไม่ชัดเจน หรือยังคิดจะให้ข้าแต่งให้ผู้อื่นทั้งๆ ที่ไม่กระจ่างแจ้งหรือไร?!”
“เนี่ยนเอ๋อร์!” ท่านผู้เฒ่าไป๋ดุหลานสาว
แม้จะน่าสงสัยว่าหลินชิงเวยหลอกลวงหลีเช่อ แต่หลีเช่อยังคงไม่อาจทนดูไป๋หยี่เนี่ยนพูดจาเช่นนี้ เขาจึงทะลุกลางปล้องขึ้นมาว่า “ไม่กระจ่างแจ้งแล้วจะทำไม? อย่างอื่นข้าผู้นี้ใช้ไม่ได้ แต่หน้าตาข้าหล่อเหลา เชี่ยวชาญเกี้ยวพาสตรี เจ้าไม่พอใจหรือ? ไม่พอใจก็รีบยกเลิกการแต่งงานซะ!”
ไป๋หยี่เนี่ยนโมโหจนหน้าขาว นางกระทืบเท้าพูดกับท่านผู้เฒ่าไป๋ “ท่านปู่ ท่านดูเขาสิเจ้าคะ! บุรุษเสเพลไม่เป็นโล้เป็นพายเช่นนี้ ข้าจะแต่งให้เขาได้อย่างไร!”
ท่านผู้เฒ่าไป๋มีชีวิตอยู่มาจนอายุปูนนี้แล้ว คนประเภทใดบ้างที่เขาไม่เคยพบเห็นมาก่อน เขายังคงมองออกว่าแม้หลีเช่อจะพูดจาปลิ้นปล้อน แต่เขามองว่ามิใช่อันธพาลและอาจจะไม่ใช่คนเช่นนั้นจริงๆ ก็ได้ ไม่เช่นนั้นเหตุใดเขาจึงไม่แต่งหลานสาวของตนอย่างดีอกดีใจเล่า ได้รับทรัพย์สินและคนงาม มิใช่กระทำหนึ่งแต่ได้สองหรอกหรือ?
หลีเช่อจะต้องไม่อยากแต่งงานกับหลานสาวของตน จึงพูดจาไม่น่าฟั
