คนสามคนเบื้องหน้านี้ นางไม่รู้สึกอะไรแม้แต่น้อย ที่มีกลับเต็มไปด้วยความรู้สึกต่อต้านและหงุดหงิดรำคาญใจ
ไป๋หยี่เนี่ยนเอ่ยขึ้นว่า “เดินทางร่วมกัน ผูกพันราวกับพี่น้อง? เช่นนั้นก็ไม่ใช่พี่ชายน้องสาวจริงๆ ข้าเห็นพวกเจ้าโอบกอดกันกลางตลาด ใกล้ชิดสนิทสนม เกรงว่าคงมิใช่ผูกพันกันราวกับพี่น้องง่ายดายเช่นนั้นกระมัง? เวลานี้เขาโชคดีบุญหล่นทับแย่งลูกบอลผ้าแพรของข้าไปได้ ตอนนี้เขากำลังจะก้าวเข้ามาเป็นเขยในสกุลไป๋ของข้า นับแต่นี้ต่อไปย่อมได้ใช้ชีวิตอยู่ดีกินดี อย่างไรเจ้าก็ย่อมได้อาศัยเขามีวาสนาไปด้วย ดังนั้นจึงรีบร้อนที่จะแสดงตัวว่าไม่มีความเกี่ยวข้องกันกระมัง”
หลีเช่อพยักหน้าแรงๆ “อืม! เจ้าพูดถูกต้องแล้ว! นับว่าข้าได้ยินเจ้าพูดภาษาคนประโยคหนึ่งแล้ว พวกเรามีความสัมพันธ์ลึกซึ้ง เจ้าต้องการอย่างไรเล่า มีปัญญาเจ้าก็ยกเลิกงานแต่งสิ”
หลินชิงเวยกลับหัวเราะเบาๆ “หากข้าต้องการตัดขาดความเกี่ยวข้อง วันนี้คงไม่มาเยือนที่จวนของเจ้าเพื่อป้องกันมิให้คุณหนูไป๋เข้าใจผิด เพียงแต่ต่อให้ข้ากับเขามีความสัมพันธ์ไม่ธรรมดาต่อกัน เช่นนั้นก็เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้าคุณหนูไป๋ บัดนี้บุรุษยังไม่แต่งภรรยา สตรียังไม่ออกเรือน คุณหนูไป๋กลับพูดเช่นนี้ถือเป็น
