เป็นอิสระอย่างแท้จริงแล้ว” เขาจ้องมองเข้ามาในดวงตา าของหลินชิงเวย “เวยเวย นี่ก็คือการเกิดใหม่ที่เจ้าพูดถึง การเกิดใหม่ในครั้งนี้มิใช่ชัยชนะจากการปิดล้อมวังหลวง แต่เป็นการให้โอกาสข้าอีกครั้ง”
หลินชิงเวยวางถ้วยน้ำชาในมือลงแล้วหัวเราะออกมาพรืดหนึ่ง “สิ่งที่ท่านคิดไม่น้อยเลยทีเดียว ข้าเป็นเพียงสตรีตัวเล็กๆ คนหนึ่งไม่ได้มองการณ์ไกลเช่นท่าน ข้ารู้เพียงว่าฮ่องเต้ นั่งอยู่บนบัลลังก์มังกรหนึ่งวัน ท่านมีชีวิตอยู่อีกหนึ่งวัน ย่อมเป็นหนามยอกอกในใจของเขา ต่อให้ไม่มีข้า ช้าหรือเร็วเขาก็ต้องกำจัดท่าน เพียงแต่เรื่องเหล่านี้ลงมือช้ามิสู้ลงม มือเร็ว ฮ่องเต้ยินดีวางแผนบีบให้ท่านลงมือเร็วขึ้นย่อมดีกว่ารอให้ท่านปีกกล้าขาแข็ง นั่นย่อมยากที่จะรับมือกับท่าน”
“เช่นนั้นเหตุใดเจ้าจึงช่วยข้า?” เซียวอี้ถามอีกครั้ง
หลินชิงเวยครุ่นคิดครู่หนึ่งจึงตอบว่า “อาจเป็นเพราะเห็นแก่ที่ท่านดีต่อข้าไม่น้อย ต่อไประหว่างท่านและข้าไม่มีสิ่งใดติดค้างต่อกัน” แม้การเดินทางไปหนานเจียง พวกเขาต่างมีจุดประส สงค์ของตน แต่เซียวอี้ยังคงดูแลและปกป้องคุ้มครองนางตลอดการเดินทาง ยังมีช่วงวันเวลาที่นางเอาแต่ดื่มสุราเมามาย แม้นางจะมีจุดประสงค์อื่นแอบแฝง แต่
