๋อง หลินชิงเวยไม่มีปฏิกิริยาโต้ตอบอันใด
ดูเหมือนหลังจากหลินชิงเวยตื่นขึ้น เซียวจิ่นกลับพูดน้อยลง เมื่อเขาต้องเผชิญหน้ากับหลินชิงเวยที่มีสติครบถ้วน เขากลับไม่รู้ว่าควรพูดอะไรกับนาง
เงียบงันกันไปครู่หนึ่ง เซียวจิ่นถามเสียงเบา “ชิงเวย เจ้าโกรธแค้นข้าหรือไม่?”
หลินชิงเวย “ในเมื่อเป็นเรื่องที่ได้รับปากเจ้าเอาไว้แล้ว ไม่ว่าจะมีผลสรุปอย่างไรล้วนไม่สมควรมีความโกรธแค้น”
ในศาลาวันนั้น เซียวจิ่นมาหาหลินชิงเวย คนทั้งสองสนทนากันเป็นเวลาสองชั่วยามล้วนเป็นเรื่องการรับมือกับเซียวอี้ เซียวอี้เป็นหนามยอกอกในใจของเซียวจิ่นมาโดยตลอด ไม่ตัดรากถอน โคนเขาให้หมดจด เซียวจิ่นกินไม่ได้นอนไม่หลับ
ดังนั้นเขาจึงใช้ข้ออ้างที่หลินชิงเวยกำลังจะออกจากวังเอาตัวไปใกล้ชิดเซียวอี้เพื่อให้ได้รับความเชื่อใจ แสร้งทำเป็นช่วยงานเขาในทางกลับกันก็ทำให้ความมักใหญ่ใฝ่สูงของเขามาถึงขีดส สุด เดิมทียังต้องบ่มเพาะกำลังทหารมือดีอีกหลายปี แต่บัดนี้กลับอดทนรนไม่ได้ที่จะลงมือเพื่อบรรลุเป้าหมายภายในชั่วคืนเดียว เมื่อเป็นเช่นนี้ เขาจึงมีความผิดฐานก่อกบฏจริงๆ เซี ยวจิ่นจะได้กำจัดเขาอย่างถูกทำนองคลองธรรม
ศพของเซี่ยนอ๋องถูกพบในอุทยานหลวง แม้ว่าจะมีสภาพศพ
