บัดนี้กรรมตามสนองนางแล้วหรือ?
สุ่ยฉ่ายชิงเห็นเขาจะเดินจากไป นางโผร่างเข้าไปจับชายอาภรณ์เขาโดยไม่หยุดคิด “อย่าไป ทุกอย่างที่ข้าทำล้วนทำเพื่อท่าน!”
“เพื่อเปิ่นหวาง” เท้าของเซียวเยี่ยนหยุดกึก “เจ้าเพียงแต่ทำเพื่อตัวเจ้าเอง” เรื่องทุกเรื่องที่นางก่อขึ้นหลังจากเข้าวังมา เซียวเยี่ยนมิใช่คนเลอะเลือน เขาได้แต่เลือกที่จะเชื่อนาง
สุ่ยฉ่ายชิงร่ำไห้ด้วยความเจ็บปวด “เยี่ยน ข้าผิดไปแล้ว…ข้ารู้ตัวว่าผิดแล้ว ต่อไปข้าจะไม่ทำเช่นนั้นอีก ท่านให้อภัยข้าได้หรือไม่?”
เซียวเยี่ยนถามนาง “ให้อภัยแล้วจะทำให้นางกลับมามีชีวิตอีกได้หรือไม่? หากได้ เช่นนั้นเปิ่นหวางย่อมอภัยให้เจ้า” หยดน้ำตาบนใบหน้างามพิลาสของนางหยุดไหล เซียวเยี่ยนดึงมือของนางออกแล้วเดินจากไปทีละก้าวๆ เขาพูดเรียบๆ “หากสามารถเลือกใหม่ได้อีกครั้ง การรักษาคำสัญญาอันใด เปิ่นหวางยินดีเป็นคนต่ำช้าไร้คุณธรรมที่เจ้าเอ่ยถึง” เขาไม่ลังเลใจอีกแล้ว เขาจะปกป้องหลินชิงเวยเฉกเช่นที่หลินชิงเวยที่ปกป้องเขาโดยไม่คำนึงถึงสิ่งใด
เพียงแต่ยามนี้ดูแล้ว เขาไม่มีโอกาสทำเช่นนั้นอีกแล้ว มันได้กลายเป็นเรื่องน่าเสียดายที่สุดในชีวิตของเขาในชาตินี้
หลังจากเซียวเยี่ยนออกไป เหล่าขันท
