้มมั่นใจและร้ายกาจนิดๆ อยู่เสมอ งดงามมีเสน่ห์จนคนยากจะลืม
การมีตัวตนของนางเป็นเช่นกระโปรงในโลงศพนั้น เคยมีชีวิตชีวามาก่อน
เมื่อถึงพิธีออกศพ ด้วยหลินชิงเวยมิใช่พระชายาของตำหนักในแล้ว หากฝังโลงศพในสุสานหลวงของราชนิกุลย่อมเป็นเรื่องไม่สมเหตุสมผล แม้ว่าเซียวจิ่นจะชิงชังเหลือเกินที่มิอาจใช้พิธีการและขบวนยิ่งใหญ่ที่สุดในการฝังนาง
นางมีความดีความชอบจากการถวายอารักขา เซียวจิ่นแต่งตั้งยศศักดิ์ที่มีเกียรติอันสูงสุด ครอบครัวสกุลหลินได้รับพระราชทานรางวัลมากมาย อัครมหาเสนาบดีหลินสูญเสียบุตรสาวไป อีกทั้งไม่มีจ้าวซื่อและหลินเสวี่ยหรงอยู่ข้างกาย ทำให้เขาดูแก่ชราลงไปมากทีเดียว
วันที่โลงศพของหลินชิงเวยเคลื่อนขบวนออกไป แม้อัครมหาเสนาบดีหลินจะเหน็ดเหนื่อยและอิดโรยยิ่ง ทว่าเขายังคงมาหน้าประตูวังหลวงเพื่อรับโลงและป้ายวิญญาณของหลินชิงเวยกลับบ้าน โลงศพถูกฝังลงในสุสานครอบครัวของสกุลหลิน ป้ายวิญญาณของนางถูกวางไว้ในศาลบรรพชนของสกุลหลิน
อัครมหาเสนาบดีหลินย้อนคิดถึงหลายปีก่อนที่เขาอยู่ร่วมกับหลินชิงเวย บุตรสาวคนนี้ บัดนี้ได้แต่ทอดถอนใจ เขาคิดว่าหลินชิงเวยมีนิสัยขี้กลัวและอ่อนแอ เมื่อเปรียบเทียบกับหลินเสวี่ยหรงแล้ว เขาชมชอบ
