ว เขามีโอกาสเพียงครั้งเดียว พลาดโอกาสนี้แล้วย่อมไม่มีโอกาสอีก
ด้วยเหตุนี้เขาจึงกุมกระบี่ในมือแน่น จ้วงแทงเข้าไปบนตำแหน่งด้านหลังหัวใจของเซียวเยี่ยน
เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเร็วเกินไป เมื่อองครักษ์ลับยอดฝีมือข้างกายเซียวจิ่นและผู้บังคับบัญชาสูงสุดพบเห็นเข้าก็สายเกินไปแล้ว พวกเขาทำได้เพียงส่งเสียงร้องตะโกน “เซ่อเจิ้งอ๋อง ระว วัง!”
เซียวจิ่นหันไปมอง แววตาของเขาพลันเปลี่ยนเป็นดำมืด
สุ่ยฉ่ายชิงหันหน้าเข้าหาแม่ทัพซุนที่ร่างเต็มไปด้วยเลือด และนางเห็นทุกอย่างชัดเจน นางไม่อาจให้เซียวเยี่ยนตายได้ นางต้องการให้หลินชิงเวยตาย
ต้องการให้นางตาย!
ทันทีที่ความคิดเช่นนี้บังเกิดขึ้นในสมอง ก็เหมือนเถาวัลย์ที่เติบโตขึ้นอย่างคลุ้มคลั่งโดยมิอาจควบคุมได้ ความเคียดแค้นในจิตใจจึงยิ่งเพิ่มพูนขึ้นเป็นทวีคูณ เวลานี้ใบหน้าที่อ่อน นโยนเปราะบางอยู่เสมอของสุ่ยฉ่ายชิงพลันปรากฏให้เห็นความเหี้ยมโหด ส่งผลให้ใบหน้างดงามปานล่มเมืองของนางบิดเบี้ยวจนขี้ริ้วสุดจะเปรียบ
เวลาเพียงชั่วพริบตา ขณะที่แม่ทัพซุนกำลังจะทำสำเร็จ เซียวเยี่ยนรับรู้ได้ถึงรังสีสังหารทางด้านหลัง กำลังจะหมุนกายกลับไปรับมือ ไหนเลยจะคิดว่าสุ่ยฉ่ายชิงจะรวบรวมเรี่ยวแรงทั้งหมด ดผ
