ใจสองครั้ง นอกจากคมกระบี่เย็นเยียบที่แทงเข้ามาแล้ว หลินชิงเวยไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดอันใดเลย โลกของนางเต็มไปด้วยความเง งียบสงบ
เวลานี้เอง ต้นไม้ด้านหลังถูกไฟแผดเผาขึ้นไปถึงยอด ในที่สุดมันก็ประคองตัวต่อไปไม่ไหว ล้มครืนลงมาใส่หลินชิงเวยและเซียวอี้
เงาร่างของคนพาดผ่านสายตาไป เรี่ยวแรงสายหนึ่งลากหลินชิงเวยกลับเข้าสู่โลกของความเป็นจริง นางมองต้นไม้ที่มีเปลวไฟลุกท่วมล้มลงต่อหน้าตนเองตาปริบๆ ส่วนนางและเซียวอี้กลับถูก กคนลากเข้าไปด้านหลังกระทั่งเข้าไปในป่า เปลวเพลิงบดบังเส้นทางเบื้องหน้า ทำให้คนที่อยู่ข้างนอกเหล่านั้นถูกเปลวไฟแผดเผาจนกลายเป็นเถ้าถ่าน
หลินชิงเวยได้สติกลับมาเห็นคนที่อยู่เบื้องหน้าต้นอย่างชัดเจน หลีเช่อปรากฏอยู่เบื้องหน้านางในสภาพเลอะเทอะเปรอะเปื้อนไปทั้งตัว เขาพูดว่า “หากจะตาย ก็ไม่จำเป็นต้องตายด้วยการต่า างฝ่ายต่างฆ่ากันเช่นพวกเจ้า”
ถูกต้อง ถูกต้อง นางเสียสติไปแล้ว
หลินชิงเวยก้มลงมองบริเวณท้องของตน โลหิตสดๆ ไหลย้อมอาภรณ์ ยังดีที่เซียวอี้ลงมือยั้งไมตรี บาดแผลจึงไม่ได้ลึกมากนัก นางลองขยับนิ้วมือ เข็มเงินสองเล่มพลันปรากฏขึ้นในมือ อของนาง ก่อนที่เซียวอี้จะขยับปากพูดจา นางก็ฝังเข็มลงบนจ
