ุดหลับของเขา
ก่อนที่เซียวอี้จะหมดสติไป เขายังถลึงตาใส่นาง ทั้งรัก ทั้งแค้นสับสนปนเป ร้อนรุ่มราวกับเปลวไฟ
หลินชิงเวยยกยิ้มมุมปาก “หากจะเกลียด ข้าก็เกลียดให้ถึงที่สุดเถิด”
หลีเช่อออกแรงผลักหลินชิงเวยออกไป “เจ้าคงไม่ได้คิดจะสังหารพวกเราทั้งสองคนเพื่อสร้างความชอบหรอกนะ?!”
หลินชิงเวยไม่มีเวลาตอบคำถามของเขา นางปลดชุดเกราะบนร่างของเซียวอี้ออก พร้อมกับหยิบหน้ากากหนังมนุษย์ที่เตรียมเอาไว้แล้วออกมาจากอก สวมลงบนใบหน้าของเซียวอี้
เซียวอี้เปลี่ยนใบหน้าไปในชั่วพริบตา ถึงกับเปลี่ยนไปมีใบหน้าเช่นเดียวกับนางราวกับพิมพ์เดียวกัน
หลีเช่อราวกับรับรู้ได้ถึงบางสิ่ง เขาขยับลูกกระเดือก ทว่ากลับพูดอะไรไม่ออกแม้แต่ประโยคเดียว นางเตรียมแผนในช่วงเวลานี้มานานแล้ว เมื่อตัดสินใจเด็ดขาดแล้วจึงจะมีทางรอดใช่หรือไม ม่?
มิน่าเล่า…มิน่าเล่านางจึงได้พอกหน้าลงบนใบหน้าของตนหลายชั้น มิน่าเล่านางถึงพาเขาไปทำความคุ้นเคยกับเส้นทางหนีเอาตัวรอด
หลีเช่อมองหลินชิงเวยด้วยแววตาตื่นตะลึง ทุกอย่างพลันกระจ่างแจ้งในทันใด พวกเขาต่างเข้าใจว่าถูกตลบหลัง ทุกคนต่างคิดว่าถูกอีกฝ่ายล่อให้ตกลงไปในหลุมพราง สุดท้ายแล้วใครแพ้ใ ใครชนะ แล้วจะมีผู้ใดพูดได้อย
