่างชัดเจนเล่า? หลินชิงเวยในยามนี้กลับมามีสติแจ่มชัดและสงบนิ่งยิ่งยวด “มิใช่ให้เจ้าสวมอาภรณ์ของนางกำนัลสองชั้นหรือไร? ยังไม่รีบถอดออกมาอีก!”
หลีเช่อรีบปลดอาภรณ์ออกชั้นหนึ่งด้วยมือเป็นระวิง เขานำอาภรณ์ของนางกำนัลที่ปลดออกมาสวมลงบนร่างของเซียวเยี่ยนที่เปลี่ยนใบหน้าแล้ว
หลินชิงเวย “ข้าตกอยู่ในกองเพลิง ฝ่าบาทจะต้องให้ทหารรักษาพระองค์ทั้งหมดเข้ามาค้นหาข้าแน่นอน เวลานั้นการป้องกันรอบข้างย่อมต้องหย่อนยานลง พวกเจ้าทั้งสองแต่งกายเป็นนางกำนัลย่ อมปะปนออกไปได้อย่างง่ายดาย ยังจำทางไปตำหนักซีเฟยได้หรือไม่?” นางพูดแล้วหัวเราะให้หลีเช่อ นาทีนั้นหัวใจของหลีเช่อราวกับถูกชกด้วยสองหมัดหนักๆ รอบด้านล้วนเป็นเปลวไฟ อากา าศรอบด้านล้วนอวลไปด้วยกลิ่นของศพที่ถูกเผาด้วยกองเพลิง นางก้มหน้าลงถอดกำไลหยกสีแดงบนข้อมือ หยิบป้ายคำสั่งทองแผ่นหนึ่งออกมาจากอกแล้วมอบทั้งหมดใส่มือของหลีเช่อ “เจ้านำ ำสิ่งนี้ไปหาซีเฟย นางเห็นกำไลหยกสีแดงแล้วจะต้องช่วยเจ้าแน่นอน นี่เป็นป้ายคำสั่ง ประตูวังหลวงทุกด้านเพิ่งจะผ่านการฆ่าฟันมา การป้องกันย่อมต้องหย่อนยานเช่นกัน พวกเขาเห็นป้ายค คำสั่งนี้แล้วจะไม่กล้าขวางทางของเจ้าเช่นกัน เวลานี้เจ้าพ
