าวถอยหลังสองก้าว เซียวอี้โจมตีเข้ามารวบร่างของหลินชิงเวยเอาไว้พร้อมกับพาดคมกระบี่ลงเบ บื้องหน้าลำคอของนาง
มองออกว่าเซียวอี้คลุ้มคลั่งอย่างยิ่ง คมกระบี่ของเขาเอียงเพียงเล็กน้อยก็บาดผิวของหลินชิงเวยจนเปิดออก โลหิตสดๆ ไหลออกจากบาดแผล ทิ่มแทงดวงตาทั้งคู่ของเซียวเยี่ยน และทำให้ส สีหน้าของเซียวจิ่นเต็มไปด้วยความหวาดกลัวเป็นครั้งแรก
เซียวจิ่น “วันนี้หากเจ้ากล้าแตะต้องนาง เจิ้นจะให้เจ้าตายอย่างไร้ที่ฝัง!” เขาน่าจะคาดเดาได้แต่แรกแล้วว่าผลลัพธ์ต้องออกมาเป็นเช่นนี้ แต่ด้วยความเห็นแก่ตัวของตน เขายังคงปล่อ อยให้เรื่องเช่นนี้เกิดขึ้นจนได้
แต่หลินชิงเวยเล่า หลินชิงเวยมิใช่สตรีที่ไร้เรี่ยวแรงแม้กระทั่งจะฆ่าไก่ นางใช้เข็มเงินได้อย่างยอดเยี่ยม รู้วิชาแพทย์และการใช้พิษ นางเฉลียวฉลาดและเก่งกาจกว่าสตรีทุกคน ยามนี้ ต่อให้เซียวอี้คลุ้มคลั่งยิ่งกว่านี้ ขอเพียงมีช่องโหว่ให้หลินชิงเวยได้โอกาส นางย่อมดูแลตัวเองได้
เพียงแต่ระหว่างที่เซียวจิ่นรอคอย หลินชิงเวยกลับมิได้ลงมืออันใด
ชิงหลันของนางมิได้ออกมา นางมิได้ใช้เข็มเงินแทงลงบนร่างของเซียวอี้
โลหิตสดๆ ที่ไหลออกมาจากลำคอของหลินชิงเวย ยิ่งทำให้เซียวอี้กระตือรือร้น เขาพู
