นวินาทีของความเป็นความตาย เมื่ออยู่ต่อหน้าอันตรายอย่างที่สุดจึงจะพบว่ามีพลังมากเพียงไหน
ความสามารถของเซียวเยี่ยนถูกสติและเหตุผลของเขากดเอาไว้ตลอดเวลา แต่วินาทีที่เขามองเห็นหลินชิงเวย สติและเหตุผลมากมายที่สะสมมาเนิ่นนานราวกับแทบจะสั่นคลอนไม่มีชิ้นดี เขาพยายาม มก้าวขึ้นมาข้างหน้า สังหารคนราวกับผักปลา มีเพียงการใช้เวลารวดเร็วที่สุดเข้าใกล้หลินชิงเวย เขาจะต้องคว้าตัวหลินชิงเวยให้ได้ก่อนหน้าเซียวอี้ เพื่อพานางไปยังสถานที่ปลอดภัย
นั่นคือความเอาใจใส่ใช่หรือไม่?
เซียวเยี่ยนไม่มีเวลายอมรับกับตัวเอง นั่นคือความเอาใจใส่ เขาถึงกับรู้สึกหวาดกลัวว่าหลินชิงเวยจะได้รับบาดเจ็บเพียงเล็กน้อยจากการต่อสู้แย่งชิงอันวุ่นวายในครั้งนี้ เขาหวาดกลัวจน สั่นสะท้านเล็กน้อย กระบี่ในมือของเขาจึงคมปลาบยิ่งขึ้นไปอีก
