งล้วนถูกเปลี่ยนเป็นคนของเซียวอี้ หากมิใช่เช่นนี้ เหตุใดกำลังทหารนับหมื่นนายของเขาจึงสามารถเข้ามาในวังหลวงโด ดยไม่ต้องเปลืองแรงเลยเล่า? เซียวจิ่นเพียงแค่หลอกลวงเขาเท่านั้น ไม่มีความจำเป็นต้องเชื่อเขา
เซียวจิ่น “เชื่อหรือไม่ล้วนอาศัยตัวเจ้าเอง หากไม่เชื่อก็รอดูได้ ผลของการต่อสู้ฟาดฟันกัน สุดท้ายจะเป็นอย่างไร”
เซียวอี้หรี่ตาลง “เจ้ากำลังถ่วงเวลา?” เซียวอี้ทางหนึ่งพูด อีกทางหนึ่งใช้สมองคิดคำนวณอย่างรวดเร็ว หอสัญญาณไฟทั้งแปดแห่งภายในเมืองหลวงล้วนถูกเขาตัดขาด ต่อให้เซียวจิ่นคิดจะ ะถ่วงเวลา ทัพหนุนย่อมมาไม่ถึง ต่อให้เวลานี้รู้ว่าเมืองหลวงประสบภัย รอให้ทัพหนุนมาถึงก็ต้องเป็นเรื่องหลังฟ้าสาง
ริมฝีปากของเซียวจิ่นโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มอันงดงาม ดูเหมือนในที่สุดเขาต่างหากที่เป็นผู้วางกลยุทธ์อย่างแท้จริงคนนั้น เขามองไปด้านหลังของเซียวอี้แล้วพูดเนิบๆ “ไม่ต้องรอนานม มาก ผลลัพธ์ออกมาแล้ว”
ทันทีที่สิ้นเสียง เซียวอี้ได้ยินเสียงฝีเท้าดังขึ้นด้านหลัง เขาหันกลับไปมอง เห็นทหารร่างเต็มไปด้วยเลือดกำลังมุ่งหน้ามาทางตนอย่างเร่งรีบ เขาคุกเข่าลงเบื้องหน้าเซียวอี้ เสียง งที่พูดออกมายากจะปิดบังความรู้สึกสิ้นหวัง “เรียนท่านอ๋อง
