่ทัพซุน ทว่ากลับเห็นได้ชัดว่าแม่ทัพซุนไม่ได้เอ็นดูเขานัก ในทางตรงกันข้ามกลับรู้สึกว่าลูกหลานไม่เอาถ่านเช่นนี้ตายไปก็ดี เหมือนกัน
ทว่าแม่ทัพซุนยังเอ่ยปากถามไถ่ “ท่านอ๋อง นี่มันเกิดอะไรขึ้น?”
สีหน้าท่าทางของเซียวอี้เคร่งขรึมอย่างเห็นได้ชัด “ดูจากบาดแผลบนร่างกายของเขาแล้วไม่เหมือนเกิดจากการกระทำของมนุษย์” เขาหันไปมองหลินชิงเวย ในแววตานั้นชัดเจนกว่านี้ไม่ได้อีก กแล้ว—ประเดี๋ยวเจ้าต้องอธิบายกับข้าว่ามันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่? “เวยเวย เจ้าเป็นหมอ เจ้าคิดเห็นอย่างไร?”
แม่ทัพซุนหันมามองหลินชิงเวยเช่นกัน
หลินชิงเวยจึงก้าวขึ้นข้างหน้าหนึ่งก้าวและมองด้วยสายตาเรียบเฉย จากนั้นจึงพูดด้วยน้ำเสียงเห็นอกเห็นใจว่า “บาดแผลบนร่างกายของเขาเป็นบาดแผลที่เกิดจากงู ที่นี่เป็นภูเขาย่อมมีง งูอย่างเลี่ยงได้ยาก มีความเป็นไปได้ว่าเมื่อคืนแม่ทัพท่านนี้อาจจะไม่ทันระวังไปรบกวนงูเข้า”
เซียวอี้หรี่ตามองหลินชิงเวยปราดหนึ่ง สีหน้าของหลินชิงเวยไม่เปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย เขาจึงหันไปกล่าวกับแม่ทัพซุน “แม่ทัพซุน ขออภัยจริงๆ นี่อาจเป็นความเลินเล่อของเปิ่นหวางเช่น นกัน ด้วยเห็นว่าสถานที่แห่งนี้มีบ่อน้ำพุร้อนตามธรรมชาติ ถึงกับคาดไม่ถึงว่าที่นี่จ
