ึ้น หลินชิงเวยถูกเสียงอึกทึกโครมครามจากด้านนอกปลุกให้ตื่น นางสวมเสื้อผ้าทั้งสะลึมสะลือแล้วเดินออกไปดูว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ต่อมาได้ยินเสียงคนกรีดร้อง เสียงแหลม
หลินชิงเวยปรากฏตัวขึ้นด้านหลังเซียวอี้ “เกิดอะไรขึ้นหรือ?”
เซียวอี้ไม่ตอบ ต่อมามีศพๆ หนึ่งถูกลากขึ้นมาจากบ่อน้ำพุร้อน ศพนั้นถูกแช่อยู่ในน้ำจนขึ้นอืดและซีดขาว ทุกส่วนของร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผลจากรอยฟัน สามารถมองเห็นด้วยตาเปล่าว ว่าพิษนั้นลุกลามจากบาดแผลของเขาไปถึงแขนขากลายเป็นรอยสีเขียวคล้ำ ใบหน้าของเขามีสีหน้าหวาดกลัวและทุกข์ทรมาน...ตายตาไม่หลับ
โรงเตี๊ยมน้ำพุร้อนที่แยกออกจากโลกภายนอกแห่งนี้เป็นทรัพย์สินชิ้นหนึ่งของเซียวอี้ นอกจากบ่าวชาย เสี่ยวเอ้อร์ รวมไปถึงผู้ที่อยู่ที่นี่เพื่อทำหน้าที่ต้อนรับและดูแลแขกของโรงเต ตี๊ยมแล้ว ดูเหมือนแทบจะไม่มีคนนอกเข้าออก
สีหน้าของแม่ทัพซุนสงบนิ่งอย่างที่สุด ดูเหมือนไม่ได้รู้สึกมีโทสะหรือเสียดายที่รองแม่ทัพของเขาคนหนึ่งตายอยู่ในบ่อน้ำพุร้อนโดยหาสาเหตุไม่ได้ ราวกับคนอย่างรองแม่ทัพคนนั้นม มีความเป็นได้อย่างยิ่งว่าจะตายได้ตลอดเวลา ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร
แม้รองแม่ทัพที่เสียชีวิตจะมีความสัมพันธ์ทางสายเลือดกับแม
