เซียวเยี่ยนไม่รู้ตัวว่านิ้วมือที่กุมจอกสุรานั้นออกแรงมากขึ้น กระทั่งได้ยินเสียงปริแตกของจอกสุราและปรากฏให้เห็นรอยร้าว เขาจึงได้สติแล้วคลายนิ้วมือจากจอกสุรา
หลินชิงเวยยังคงงดงามดึงดูดสายตาเช่นเดิม
เวลานี้หลีเช่อก้าวเข้าไปยืนด้านหลังสุ่ยฉ่ายชิงแล้ว สุ่ยฉ่ายชิงค่อยหันกลับมา หลีเช่อจึงก้มหน้าลงรินสุราให้นาง สุราใสบริสุทธิ์รินลงไปในจอกสุรา เสียงนั้นกังวานยิ่งยวด
นางกำนัลในวังหลวงมีหลักร้อยไปถึงหลักพันคน ขอเพียงไม่แยกแยะอย่างละเอียดล้วนมีหน้าตาไม่แตกต่างกันมากนัก ด้วยเหตุนี้ยามนี้จึงไม่มีผู้พบเห็นสิ่งผิดปกติใดๆ ทั้งสิ้น ยิ่งไม่มีใครจด ดจำได้ว่าผู้ที่ทำหน้าที่รินสุราได้เปลี่ยนเป็นอีกคนหนึ่ง
ขณะที่หลีเช่อรินสุราให้สุ่ยฉ่ายชิง ในแขนเสื้อของเขาพลันมีความเคลื่อนไหว สิ่งของลักษณะทรงกลมกลิ้งออกมาจากแขนเสื้อโดยไม่ถูกผู้ใดสังเกตเห็น มันตกลงบนเก้าอี้ของสุ่ยฉ่ายชิง
ยามนี้หลินชิงเวยถึงกับหนังตากระตุก
ต่อมาเห็นสุ่ยฉ่ายชิงยกจอกสุราขึ้นกล่าวคำอวยพรต่อไทเฮา ดูจากสีหน้าของไทเฮาก็มองออกว่าทั้งสองฝ่ายเพียงเสแสร้งปฏิบัติต่อกันเมื่ออยู่ต่อหน้าผู้อื่นเท่านั้น หลังจากจิบสุราพอ อเป็นพิธี ไทเฮาจึงรับสั่งให้สุ่ยฉ่ายชิงนั่
