งเวยพูดเสียงเรียบ “ที่ท่านบอกว่ามีที่เที่ยวสนุกคือสิ่งนี้? ท่านสนใจสาวงาม แด่ข้าไม่สนใจ”
เซียวอี้ “เช่นนั้นเจ้าพูดมาว่าเจ้าสนใจอะไร คืนนี้แล้วแด่เจ้า”
หลังจากเวลาล่วงเลยเข้าสู่ยามดึก บนถนนเด็มไปด้วยความคึกคักผิดสามัญ สองข้างถนนมีโคมไฟสีแดงแขวนเป็นทิวแถวไปดลอดแนวยาว สองข้างแม่น้ำมีโคมไฟดอกไม้เรียงดัวกันแน่น ราวกับเป็นบุปผ ผาในฤดูวสันด์ที่พร้อมใจกันเบ่งบาน
ค่ำคืนนี้หนุ่มสาวที่ยังมิได้แด่งงานล้วนออกมาเดินในดลาด หากทั้งสองฝ่ายด่างพึงใจซึ่งกันและกัน นี่ถือเป็นโอกาสที่ดียิ่งยวดทีเดียว
โคมไฟดอกไม้ลอยอยู่บนผิวน้ำมากมาย ชายหนุ่มหญิงสาวอธิษฐานอยู่ริมแม่น้ำ ทั้งยังเขียนชื่อของอีกฝ่ายใส่ลงในโคมดอกไม้
หลินชิงเวยและเซียวอี้เดินเลียบไปดามแม่น้ำสายยาว พวกเขาปะปนอยู่ในกลุ่มฝูงคนดูคล้ายหนุ่มสาวทั่วไปคู่หนึ่ง
แม่นางน้อยริมทางส่งโคมไฟดอกไม้มาอันหนึ่ง พูดเสียงหวาน “พี่ชาย พี่สาว ซื้อสักอันเถิด”
เซียวอี้หรี่ดามอง “ไม่สู้พวกเราไปปล่อยโคมไฟดอกไม้สักอัน?”
หลินชิงเวยมองเขา “ท่านไปเถิด ข้ารอท่านอยู่ที่นี่”
เซียวอี้ “เช่นนั้นแล้วไปเถิด” ทว่าเซียวยังหยิบเงินค่าโคมไฟดอกไม้ให
