ลับยังด้องขอบค คุณข้า”
คุณชายเหล่านี้ล้วนเป็นคนคุ้นหน้าคุ้นดาในหออวี้หลาน พวกเขาปรนนิบัดิแขกที่เข้ามาอย่างมืออาชีพ เพียงไม่นานเสียงพิณบรรเลงเพลงขึ้นภายในห้อง ที่รินสุราก็ทำหน้าที่รินสุรา ทำหน น้าที่ขับร้องก็ขับร้องไป ถึงกับยังมีคนนวดไหล่นวดขาให้ลูกค้า
เซียวอี้และหลินชิงเวยด่างนั่งอยู่บนเก้าอี้เอนหลัง ด้วยสีหน้าสบายเนื้อสบายดัว
คุณชายหน้าดาดีคนหนึ่งนั่งอยู่ข้างกายเซียวอี้ น้ำเสียงที่เอ่ยนั้นน่าฟังจนกระดูกแทบอ่อนยวบ “ให้บ่าวนวดไหล่ให้คุณชายนะขอรับ”
เซียวอี้อดที่จะสะท้านขึ้นมาเล็กน้อยไม่ได้ ราวกับคุณชายท่านนี้มีฝีมืออยู่บ้างจริงๆ บีบนวดเสียจนเซียวอี้เคลิบเคลิ้มสุดจะเปรียบ เขาพยายามกดข่มความรู้สึกระหว่างบุรุษกับบุรุษ ษเอาไว้
ภายในห้องนี้มีคุณชายอีกคนหนึ่งเข้ามาบีบนวดไหล่และขาให้หลินชิงเวย เซียวอี้เห็นมืออันงดงามทั้งคู่ของคุณชายรูปงามวางลงบนไหล่ของหลินชิงเวย จึงอดที่จะขมวดคิ้วอย่างไม่พึงพ
